روزنامه جهان صنعت

شهروندان ایرانی روزهای ناخوشی را سپری می‌کنند. بسیاری از نان‌آوران خانواده‌های ایرانی به دلیل پیامدهای جنگ، شغل و درآمد خود را از دست داده یا با ترس و دلهره چشم‌انتظارند تا کارفرما بگوید نمی‌تواند مزد آنها را پرداخت کند و باید از شمار مزدبگیران بکاهد تا چرخ بنگاه برای عده‌ای کمتر بچرخد.

تشدید درگیری‌ها و رکود اقتصادی باعث افزایش بیکاری و کاهش شدید معیشت کارگران و خانواده‌های آنها در ایران شده است.

بیکاری یکی از مهم‌ترین شاخص‌های سلامت اقتصادی و اجتماعی هر کشور است و بررسی انواع آن به‌ما کمک می‌کند تا علل و پیامدهای فقدان اشتغال را بهتر درک کنیم.

آنچه در سیمای امروز جامعه ایران برجسته‌تر از هر نشانه‌ای رخ می‌نماید، نه آوارهای مرئی که فروریختن تدریجی ستون‌های معیشت مردم است.

جنگ و بحران‌های اقتصادی اخیر موج گسترده تعدیل نیرو و بیکاری در ایران را تشدید کرده و معیشت و امنیت شغلی میلیون‌ها کارگر را تهدید می‌کند.

گرانی افسارگسیخته و بیکاری گسترده معیشت مردم را به بحران جدی کشانده و بازارهای پوشاک، مواد غذایی و رستوران‌ها به شدت دچار رکود و ورشکستگی شده‌اند.

وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی با اشاره به تاکیدات رهبر شهید انقلاب از سال ۱۳۶۹ تا ۱۴۰۴ بر مسکن کارگری گفت: حل مشکل بیکاری در گرو توجه و گسترش مسکن کارگری است.

صنعت ایران در سال ۱۴۰۴ به دلیل جنگ و بحران‌های ناشی از آن با شوک‌های جدی و ساختاری مواجه شده است.

با اعلام بانک مرکزی، نقدینگی کشور در تابستان امسال نسبت به انتهای سال قبل، ۲۲.۱ درصد رشد کرده است.

یک کارشناس اقتصادی با اشاره به کاهش قدرت خرید حقوق بگیران به یک دهم طی 13 سال گذشته گفت: اقتصاد ایران امروز با بحرانی عمیق‌تر از بیکاری مواجه است و آن بحران بی‌معنایی کار است که محصول سیاست زدگی در تعیین دستمزد است.