• اقتصاد ایران ۱۵سال است میان سه‌نیروی ویرانگر دست‌به‌دست می‌شود؛ پولی که بی‌وقفه تکثیر شده، دلاری که هر چند سال یک‌بار از جا کنده شده و قیمت‌هایی که هرگز به‌نقطه پیشین بازنگشتند.

  • اقتصاد ایران در یک سال ۴۵۰هزار شغل از دست داد، ۶۲۹هزار فرصت شغلی صنعتی حذف شد و شمار بیکاران نزدیک به نیم‌میلیون نفر افزایش یافت. بهار امسال برای بازار کار ایران به‌معنای آمدن فصل تازه‌ای از رونق نبود.

  • تورم دیگر یک عدد در انتهای گزارش‌های رسمی نیست بلکه به‌دیواری تبدیل شده که خانوار ایرانی هر روز هنگام خرید نان، پرداخت اجاره، تهیه دارو یا پرکردن باک خودرو به‌آن برخورد می‌کند.

  • بانک مرکزی از نصف‌شدن تورم ماهانه می‌گوید اما در تیرماه تورم نقطه‌ای به‌9/83درصد تورم سالانه به‌4/61‌درصد و تورم ماهانه به‌6/3‌درصد رسیده؛ اعدادی که از کاهش سرعت گرانی خبر می‌دهند و نه پایان فشار بر معیشت مردم.

  • مرور ۲۵‌سال تجارت خارجی ایران نشان می‌دهد هر بار مسیر فروش نفت بسته شده صادرکنندگان غیرنفتی به‌خط مقدم تامین ارز آمدند. با این حال بنگاه‌هایی که باید بخشی از جای خالی نفت را پر کنند همزمان زیر فشار تحریم خارجی، نرخ‌گذاری دستوری، پیمان‌سپاری ارزی و مقررات ناپایدار داخلی قرار گرفتند.

  • برای فروپاشی یک اقتصاد همیشه لازم نیست جنگنده‌ها بر فراز پایتخت ظاهر شوند، پالایشگاه‌ها آتش بگیرند و نیروهای خارجی از مرز عبور کنند گاهی کافی است کشوری برای چندماه میان جنگ و صلح معلق بماند؛ نفتکش‌هایش در دریا متوقف شوند، راه ورود مواد اولیه تنگ‌تر شود، مردم برای حفظ پس‌اندازهایشان به بازار ارز و طلا هجوم ببرند، بنگاه‌ها سرمایه‌گذاری را متوقف کنند و دولت برای تامین هزینه‌های جاری و جنگی، دست در جیب شبکه بانکی ببرد.

  • جنگ ممکن است چند‌درصد از محبوبیت دونالد ترامپ کم کند اما برای اقتصاد ایران کارخانه، نیروگاه، پول ملی و آینده یک نسل را می‌سوزاند. با این همه هنوز کسانی در داخل از شکست مذاکره چنان سخن می‌گویند که گویی هزینه بن‌بست نه از جیب مردم ایران بلکه از خزانه کاخ سفید پرداخت خواهد شد.

  • خاموشی برای کسانی که از پشت تریبون درباره آمادگی کشور برای یک جنگ طولانی سخن می‌گویند احتمالا فقط یک عدد در جدول ناترازی انرژی است اما برای مردمی که در گرمای طاقت‌فرسای تابستان بدون کولر و آسانسور و آب می‌مانند، برای بیماری که دستگاه اکسیژن او با برق کار می‌کند و برای کارگری که با توقف خط تولید نگران دستمزد پایان ماه بوده خاموشی معنای دیگری دارد.

  • یک روز برق کارخانه قطع می‌شود، روز دیگر بخشنامه صادراتی تغییر می‌کند، چند روز بعد بانک مرکزی از صادرکننده می‌خواهد ارز خود را با قاعده‌ای تازه بازگرداند و در پایان ماه نیز دولت با افتخار اعلام می‌کند برای حمایت از تولید برنامه‌ای تازه نوشته است. تولیدکننده ایرانی مانده به‌کدام حرف اعتماد کند و بر پایه کدام تصمیم برای آینده سرمایه بگذارد.

  • خزانه مالیاتی دولت در سال‌۱۴۰۴ سنگین‌تر شد اما وزن این افزایش به‌طور مساوی بر دوش همه پایه‌ها ننشست. تازه‌ترین گزارش فصلی اقتصاد ایران که مرکز آمار برای زمستان‌۱۴۰۴ منتشر کرده است، نشان می‌دهد دولت در پایان سال گذشته حدود ۱۶۹۱هزار‌میلیاردتومان درآمد مالیاتی وصول کرده؛ رقمی که در مقایسه با ۱۲۲۹هزار‌میلیاردتومان سال‌۱۴۰۳، نزدیک به ۴۶۲هزار‌میلیاردتومان بیشتر است.

آخرین اخبار