روزنامه جهان صنعت

بازار سرمایه در آستانه تغییر دیافراگمی مهم قرار می‌گیرد؛ اختیاری‌شدن ارسال سفارش فروش بازارگردان‌ها تا پایان سال ۱۴۰۴، می‌تواند در کوتاه‌مدت فشار عرضه را کاهش دهد اما در میان‌مدت و بلندمدت تبعاتی برای نقدشوندگی و نوسانات بازار سهام به همراه خواهد داشت.

در رابطه با کسری بودجه و تامین مالی ازطریق اوراق بدهی و دولتی باید چنین اظهار داشت که سیاست‌های انقباضی و کسری بودجه فشار مضاعفی بر بازارسرمایه وارد خواهند کرد.

بازار صندوق‌های درآمد ثابت در فاز تازه‌ای از قیمت‌گذاری وارد شده است؛ ریسک‌های سیستماتیک، نااطمینانی‌های کلان و نرخ بهره بالا محور اصلی تصمیم‌گیری‌های سرمایه‌گذاران شده‌اند و این تحولات قیمت خالص دارایی (NAV) و جریان‌های ورودی/خروجی پول را تحت تاثیر قرار داده است.

بازار سرمایه در فاز تازه‌ای از قیمت‌گذاری وارد شده است؛ ریسک‌های سیستماتیک و نااطمینانی‌های کلان به محور اصلی ارزیابی سهام تبدیل شده‌اند و سیاست‌های ارزی، ریسک ژئوپلیتیک و نرخ بهره بالا فشارهای جدیدی را بر قیمت‌ها وارد می‌کند.

بورس در روز میانی هفته با دیدگاهی مثبت اما با حجم معاملات کم مواجه شد؛ شاخص کل با افزایشی قابل توجه به کانال دو رقمی نزدیک شد و نسبت قیمت به سود بازار در محدوده جذاب 6/6 قرار گرفت.

بازار کالاها با تغییری بنیادی روبه‌رو شده است؛ تعرفه‌ها، سیاست‌های تبعیض‌آمیز و انبارداری گسترده موجب می‌شود قیمت‌ها بیش از عرضه و تقاضا با سیاست و معامله‌گران گره بخورند.

هر تصمیمی درباره بودجه، سمت و سوی سیاست‌های بازار پول را نشان می‌دهد؛ این بار هم بودجه گرایش زیادی به اوراق تامین مالی پیدا کرده و دولت بخشی از درآمد‌های خود را با تامین مالی از طریق اوراق بدهی بسته است.

افزایش ریسک نقدشوندگی صندوق‌های املاک و مستغلات قابل معامله در بورس (REITها) در ایران، با وجود رشد قابل توجه ارزش دارایی‌های خالص و بازده‌های تاریخی، نگرانی‌ها درباره عمق بازار و تحرک را افزایش داده است.

بورس تهران در تمامی شاخص‌ها با وجود تداوم فشارهای سیاسی، ارزندگی تاریخی را نشان می‌دهد. نسبت قیمت به سود بازار (P/E) از حدود 9/8 به 6/6 کاهش یافته و بازار اکنون در محدوده ارزندگی تاریخی قرار دارد؛ تحلیل‌گران معتقدند فرصت‌های مجمع‌محور و تحلیل دقیق گزارش‌های مالی می‌تواند به طراحی پرتفویی سودآور در بلندمدت کمک کند.

بازار سرمایه ایران برای تقویت نقدشوندگی و تعادل در کنار صندوق‌های توسعه و تثبیت، به ابزارهای مکملی مانند بازارگردانی حرفه‌ای، فروش استقراضی و صندوق‌های پوشش ریسک نیاز دارد؛ نتیجه‌گیری کارشناس این است که منابع محدود صندوق‌های حمایتی ایجاب می‌کند این ابزارها با هم تقویت شود.