توزیع هزینههای جنگ
در حالی نخستین روز از آخرین هفته سالی که در آن هستیم را پشت سر گذاشتیم که هنوز میزان افزایش مزد کارگران ایرانی و نیز بازنشستگان کارگری کشور تعیینتکلیف نشده است. با توجه به جمعیت ۱۶میلیونی کارگران و ۳میلیونی بازنشستگان کارگری و با توجه به اندازه خانوار در کشور که ۳/۳ است با یک محاسبه ساده میشود فهمید که نزدیک به ۶۰میلیون ایرانی در این روزهای پایان سال نگران این هستند که افزایش حقوق کارگران در این روزهای باقیمانده و زیر فشار دولت و نیز کارفرمایان از نرخ تورم رسمی ۴۷درصدی اعلام شده تا پایان بهمن عقب بماند. با توجه به اینکه احتمال افزایش نرخ تورم در سال۱۴۰۵ بیش از امسال خواهد بود افزایش حقوق کارگران نیز باید نرخ رشد قابلاعتنایی را تجربه کند. به این معنا که نرخ رشد مزد کارگران و مستمریبگیران نباید زیر ۵۰درصد باشد. شاید کارفرمایان بگویند نمیتوانند این میزان افزایش نرخ مزد را تحمل کنند و کسبوکارشان آسیب جدی خواهد دید اما یادمان باشد میانگین نرخ تورم عمومی در همین ۱۱ماه تازهسپریشده بهصورت غیررسمی ولی تحمیلشده به کارگران بیش از این عدد است، همچنین به خاطر داشته باشیم که افزایش ناکافی نرخ مزد کارگران راه را برای فراری دادن نیروی کار از کارخانهها بهویژه برای کارگران ماهر باز میکند و از سوی دیگر نیروی کار تازه به بازار کار وارد شده نیز از اینکه برای کار در بنگاههای تولیدی مشتاق باشند به شغلهای دیگر میروند. کارفرمایان با اصالت و دارای هوش اقتصادی با لحاظ کردن اینکه کارگران راضی در کارخانهها بهرهوری بیشتری دارند نرخ رشد مزد سال بعد را در اندازهای تعیین خواهند کرد که مطلوبیت کارگران برایشان تامین شود.واقعیت این است که نرخ تورم ۵۰درصدی امسال و سالهای پیشین در کشور تنها به دلیل رفتارهای دولتها بوده و هست. دولتهای ایران هرگز توجه ندارند باید بودجهای که برای کل کشور آماده میکنند به معنای واقعی توازن داشته باشد. دولتهای ایران برای اینکه محبوبیت سیاسی خود نزد شهروندان و نیز گروههای ذینفوذ و نهادهای نظامی را از دست ندهند به همه این گروهها در بودجه اهمیت داده و با دست و دلبازی برایشان هزینه تخصیص میدهند. از سوی دیگر دولتها و نیز مجلس برای پر کردن چاههای هزینه کوههایی از درآمدهای خیالی میسازند و کشور با کسری بودجه روبهرو میشود. به این ترتیب است که نرخ تورم در ایران همواره بالا مانده و میماند. همین دولتها در زمان تعیین مزد کارگران اما خطکش گذاشته و از دور تورم- مزد میگویند.
امسال برای ایرانیان بهویژه در مورد مزد طاقتفرسا بوده و هست و دور از انتظار است که از آنها بخواهیم همچنان شکیبا و مداراجو باشند و در برابر نرخ تورم فزاینده و نرخ رشد مزد پایینتر از آن تاب بیاورند. نمیتوان جنگ را بهانه کرد و از میلیونها کارگر و خانوادههایشان خواست بازهم فداکاری کنند. هزینههای جنگ باید بین همه نهادها و همه ایرانیان توزیع شود
