کاش جنگ نشود

طبل‌ها و شیپورهای جنگ از واشنگتن و تل‌آویو کوبیدن و نواختن آغاز کرده‌اند و با استفاده از شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های پرنفوذ صدای خود را به گوش جهان می‌رسانند. ایرانیان که گوششان از این صداها باید پر باشد و تا اندازه‌ای شده است باز هم هراس دارند و آرزو می‌کنند چنین نشود اما در سرزمین ایران نیز پاسخ‌های کوبنده به جنگ‌خواهی آمریکایی‌ها داده می‌شود. دیروز و در اوج جنگ‌خواهی آمریکا، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به‌مثابه نهاد اداره‌کننده جنگ نیز در پیامی تند پاسخ ترامپ را داد. مدیران ارشد سپاه لابد با اجازه از شورای عالی امنیت ملی خطاب به جنگ‌خواهان گفته‌اند اگر به ایران تجاوز شود دامنه جنگ فراتر از منطقه را در برخواهد گرفت. واقعیت این است که این تهدید شاید بتواند در دل آمریکایی‌ها هراس‌افکنی کند و آنها را از لجام‌گسیختگی و آزمندی درباره حمله به ایران بازدارد اما باید دراین باره بیشتر اندیشید.

شهروندان ایران‌زمین که این فضای سرشار از هراس را نگاه می‌کنند با خود می‌گویند و آرزو می‌کنند رهبری کاخ سفید از هراس یا از هر چیز دیگر برای بار چندم راه دیگری جز دستور کار جنگ اتخاذ کند و جنگ رخ ندهد. جنگ برای ایرانیان که این روزها با انبوهی از تنگناهای بزرگ معیشتی و اشتغال و نیز از‌هم‌گسیختگی نظام آموزشی دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند در کوتاه‌مدت جز افزودن بر بدترشدن روزگار چیزی نخواهد داشت. شهروندان ایرانی هرگز شاید نخواهند و نتوانند با رک‌گویی خواستار یافتن راه دیگری جز جنگ باشند اما بدون چون‌وچرا در دل آرزوی رسیدن به روزهای عادی دارند. مردم نیک می‌دانند روبه‌رو شدن با جنگ سوم در کمتر از یک‌سال آن‌هم با دشمنی سرسخت و بی‌مهار چه وضعیتی برجای می‌گذارد در حالی که این روزها رییس‌جمهور در هر سخنرانی‌اش در هرجا از مردم خواهش و تمنا می‌کند در مصرف آب و برق و گاز دست دولت را بگیرند تا ناگزیر نشود در این روزهای مبهم اقدام به افزایش قیمت برای  تعادل مصرف و عرضه حامل‌های انرژی و نیز آب آشامیدنی کند شهروندان نیز آرزوی روزهای آرام را دارند. در این روزها که راه ورود و خروج انواع کالاها از بنادر جنوبی بسته شده و قیمت حمل‌و‌نقل کالاهای اساسی از شمال کشور یا از پاکستان روندی فزاینده دارد یک جنگ دیگر وضعیت را بدتر از هرزمان خواهد کرد.

آیا راه دیگری هست؟ حقیقت این است که آمریکا و اسرائیل با دادن اخطارهای پرشمار و بازی با عبارات و به کارگرفتن ترفندهای گوناگون و فریبکاری بزرگ و رساندن تنش به اوج و نشان دادن روزهای جنگی می‌خواهند تمرکز را از ایرانیان بگیرند. کاش می‌شد بر نیروی دیپلماسی افزود و کاش چین و روسیه که گفته می‌شود دوستان راهبردی ایرانند به جای پاکستان و ترکیه به رایزنی با آمریکا می‌پرداختند و راه میانه را نشان می‌دادند.

کاش جنگ نشود و ایرانیان باز هم روزهای سرشار از هراس را نبینند و به این امید که ستاره آشتی درخشان شود روزگار را سپری کنند.