روزنامه جهان صنعت

اقتصاد ایران نیازمند بنگاه‌هایی است که محور فعالیت آنها بهره‌وری، خلاقیت و نوآوری باشد و رقابت اقتصادی را به‌عنوان یک اصل بپذیرند. کامران ندری، اقتصاددان و عضو هیات علمی دانشگاه امام صادق(ع) معتقد است پیش از هرگونه برنامه‌ریزی برای توسعه اقتصادی یا جذب سرمایه‌گذاری، باید اصلاحات عمیق در حوزه اقتصاد سیاسی و ساختار‌های حکمرانی اقتصادی در کشور صورت گیرد؛ اصلاحاتی که بتواند ساختار رانتی موجود را به سمت یک اقتصاد رقابتی و مبتنی بر بهره‌وری هدایت کند.

پس از جنگ، اقتصاد ایران در مسیر اصلاحات ساختاری و بازسازی با چالش‌ها و فرصت‌های جدی قرار گرفته است.

ارزش نیروی کار به تولید و خدمت آن بستگی دارد و اقتصاد ایران با کاهش کارآمدی و تمرکز بر رقابت خارجی مواجه است.

تحولات ژئوپلیتیک اخیر شوک اقتصادی بزرگی ایجاد کرده و اقتصاد ایران برای بازآرایی نیازمند حکمرانی داده‌محور و اتصال جهانی است.

 جنگ تحمیلی اسفندماه ۱۴۰۴ که با تهاجم هماهنگ ائتلاف آمریکا و رژیم صهیونیستی به زیرساخت‌های حیاتی ایران آغاز گردید، در همان ساعات نخست به بحرانی فرامنطقه‌ای با تبعات عمیق اقتصادی برای تمامی طرف‌های درگیر بدل شد.

ساعت از نیمه‌شب گذشته بود اما این‌بار نه در اسلام‌آباد خبری از لبخند بود و نه از توافق.

با تشدید تنش‌های نظامی میان ایران، آمریکا و اسرائیل و اختلال در یکی از حیاتی‌ترین گلوگاه‌های انرژی جهان، بازار نفت باردیگر به لرزه درآمده است؛ قیمتی که با هر نشانه‌ای از جنگ بالا می‌جهد و این تصور قدیمی را زنده می‌کند که «نفت گران» نویدبخش رونق برای اقتصادهای نفتی است.

بخش خصوصی برای بازسازی اقتصاد و جبران خسارت‌های جنگ، نقش محوری و تعیین‌کننده‌ای بر عهده خواهد داشت.

سالی که گذشت، اقتصاد ایران را در وضعیتی خاص قرار داد؛ وضعیتی که می‌توان آن را «آمادگی برای بحران در شرایط جنگي» نامید.

ایران از ابتدای سال ۱۴۰۴ تا پایان آن درگیر یک جنگ ترکیبی بوده است؛ جنگی که همزمان ابعاد سیاسی، اقتصادی و نظامی داشته و فضای تصمیم‌گیری کسب‌وکارها را به شدت تحت‌تاثیر قرار داده است.