به تئاتر من حمله کردند
جهان صنعت- یک کارگردان تئاتر و بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر میگوید که برای اجرای نمایش تئاتر ۶۰۰میلیونتومان هزینه کردم اما از آن استقبالی نشد، عدهای در سامانه اینترنتی فروش بلیت از همان روزهای اول به تئاتر من حمله کردند و بههمیندلیل تماشاگران به دیدن تئاترم نرفتند.
نادر فلاح در پاسخ به این سوال که آیا به حق خود در عرصه تئاتر رسیدهاید؟ اظهار کرد: جواب دادن به این سوال سخت است، من از وضعیتم در تئاتر بسیار راضی هستم، من در همه سالنهای کشور تئاتر بجز سالن اصلی تئاترشهر و تالار وحدت کار کردم.
وی ادامه داد: چرا یک بازیگر پس از ۳۰ سال فعالیت هنوز به تئاتری که در سالن اصلی تئاترشهر، تالار وحدت و سالنهای اصلی و بزرگ اصلی کشور اجرا میشود، دعوت نشده است؟ این یک بخشی از حق یک بازیگر پس از این مدت درس خواندن و استخوان خرد کردن در این راه است. در نهایت اما از وضعیت کنونی خود در تئاتر راضی و خشنودم و همه همکارانم را دوست دارم و از بودن در پشتصحنه و روی صحنه تئاتر لذت میبرم.
او در این باره که بخش بزرگی از تئاترها به سوددهی نمیرسند، گفت: میدانم چندین کار بسیار خوب، اجرا شده و فروش داشته است.
من نمایشی را کارگردانی کردم که از نظر کارگردانی و مابقی موضوعات نمایش، کار خوبی بود که در سالن ناظرزاده به اجرا رفت، ۶۰۰میلیونتومان هزینه کردم اما تماشاگر استقبال نکرد و در نهایت عدهای در سامانه اینترنتی فروش بلیت از همان روزهای اول به تئاتر من حمله کردند و این ترفند برای اینکه تماشاگر به دیدن تئاتر نرود، خیلی تاثیرگذار بود.
برخی مغرضانه به تئاترها حمله میکنند
کارگردان تئاتر و بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر تاکید کرد: معتقدم معیار تماشاگران نباید این نظردهیها باشد، آنجا فضایی برای نقد تئاتر نیست بلکه فضایی برای نظر دادن شخصی درمورد تئاتر محسوب میشود. ممکن است سطح سواد یک فرد نسبت به تئاتر بسیار پایین باشد یا سلیقهاش چیز دیگری باشد و بعد صحبتی داشته باشد که برخی دیگر این پیامها را میخوانند و تصمیم میگیرند که تئاتر را ببینند یا نبینند.
او گفت: چند نقد خوب در سامانه اینترنتی فروش بلیت برای من نوشته شد اما برخی به تئاترها مغرضانه حمله میکنند، در همین ارتباط افرادی را تعقیب کردند که مشاهده شد حملات مغرضانه بود.
بهعنوانمثال فردی میگوید که ۱۰دقیقه اول من خوابم گرفت؛ باید گفت که شاید قرص خواب خوردی و خوابت گرفته یا اینکه خمیازه کشیدم، اینجا هم باید گفت که دلیل خمیازه کشیدن را باید پیدا کنید بنابراین معتقدم که این موضوعات نباید معیاری برای نظردهی و نقد تئاتر باشد.
بهگزارش ایرنا، فلاح اظهار کرد: برخی مواقع ممکن است خود تئاتر نقص داشته باشد و شاید تئاتر من نقص داشته اما باتوجه به سابقه و تجربهام، بعید میدانم. معتقدم چند نظرخواهی نباید در دیدن یا ندیدن تئاتر تاثیرگذار باشد و نباید نظر برخی تماشاگران روی این نمایشها تاثیر بگذارد. من روی تئاتر ضرر کردم ولی برخی تئاترها موفق بوده است.
تماشاگران تئاتر بهاندازه سالنها نیستند
فلاح بااشاره به اجراهایی چون تئاتر تکنفره «جایی که گوزنها آواز میخوانند» که بهگفته او پرفروش بود،بیان داشت: اما هنوز جمعیت تماشاگر تئاتر درحدی نیست که بتوانند همه سالنها را پر کنند. تعدادی هم که در سبد اقتصادیشان پول آنها برای تئاتر مشخص است، سعی میکنند دقیقا جایی تئاتر را مشاهده کنند که سروصدا کرده باشد و بازیگرهای مشهوری دارد یا بههرحال دریافتهایی از آن داشته و برای دیدن آن تئاتر هزینه میکند.
او گفت: معتقدم که جمعیت تماشاگر تئاتر باید آنقدر زیاد باشد که همه سالنها با هر سطحی که هست، پر شود.
ما به تماشاگر وابستهایم
فلاح به این سوال که تئاتر، سینما و تلویزیون، کدام یک برای شما جذابتر است؟ اظهار کرد: هر سهمدیوم، مدیومهای کار بازیگر است، نمیتوانم مدیوم را قضاوت کنم بلکه من اثر را میتوانم قضاوت کنم. بهعنوانمثال ممکن است در سینما در فیلمنامهای نقشی به من داده شده که آن اثر در سینما ارزش کمتری نسبت به نقش در تلویزیون داشته باشد، همینطور در تئاتر. این موضوع به اثر برمیگردد نه مدیوم. ما بازیگرها در عرصه تلویزیون، تئاتر و سینما به تماشاگر وابستهایم. البته که معتقدیم که نیمه کاملکننده تیم اجرایی، تماشاگران هستند.
او افزود: من در هر سه مدیوم هنوز کار میکنم اما آثاری بوده که پشیمانم یا اگر پشیمان نباشم، طبق محاسباتی کار کردم.
فلاح درباره وضعیت پلتفرمها هم گفت: پلتفرمها وضعیت مطلوبی نسبت به تلویزیون حتی نسبت به سینما از حیث تماشاگر دارند. من همزمان تئاتر، فیلم سینمایی و کار در تلویزیون داشتهام اما کاری که در پلتفرمها پخش شده بیشتر دیده شده و این را از مواجهه با مردم در کوچه و خیابان متوجه شدم.
