ایران باید بماند

محمدصادق جنان صفت

روزی که سپری شد از روزهای شگفت‌انگیز تاریخ تازه ایران خواهد شد. روزی که ارتش‌های دو کشور آمریکا و اسرائیل در هنگامه مذاکرات و در شرایطی که سریال فریب از سوی ترامپ ادامه داشت به ده‌ها شهر ایران یورش بردند. در این روز جمهوری اسلامی نیز با موشک‌های خود اسرائیل و پایگاه‌های آمریکا در کشورهای حاشیه خلیج‌فارس را هدف قرار داد. این همان چیزی بود که جمهوری اسلامی پیش از این قول اجرای آن را داده بود. در دقیقه‌هایی که این نوشته آماده می‌شد موشک‌های ایرانی همچنان به سوی هدف‌های تعیین‌شده شلیک می‌شدند تا شاید دو کشور مهاجم به ایران را از حمله پشیمان کرده و ترمز یورش به جمهوری اسلامی را بکشند. در مقابل اما خبرهای منتشر شده از ادامه حمله اسرائیل و آمریکا به شهرهای ایران را تایید می‌کردند.

حمله دو کشور یادشده به جمهوری اسلامی همانند حمله ۲۳خرداد امسال در حالی شروع شد که تنها دو روز پیش وزیر خارجه جمهوری اسلامی و فرستادگان دونالد ترامپ در ژنو گفت‌وگو کرده و قرار براین بود که ادامه مذاکرات در وین ادامه یابد. رفتار آمریکایی‌ها نشان می‌دهد عنصر فریب در کنار عنصر زور همواره از مهم‌ترین عناصر برای سیاست بوده و این چیزی است که سیاستمداران باید در برابر آن ایمن باشند.

چیزی که دیروز اتفاق افتاد و ایرانی‌ها آرزو داشتند نیفتد و سرزمین‌شان در امان باشد نشان می‌دهد در صورتی که دو طرف مذاکره انعطاف لازم و کافی در گفت‌وگوها را نداشته باشند باید منتظر پیامدهای بد از جمله جنگ باشند. پرسش اما این است که ایرانیان در کدام وضعیت قرار دارند و باید انتظار چه پیامدهایی را داشته باشند؟ بدترین پیامد این است که به هر دلیل جنگ ادامه یابد و دو طرف از همه نیروی نظامی خود برای تخریب دیگری استفاده کرده و برحجم ویرانی‌ها بیفزایند. این چیزی است که ایرانیان دوست ندارند و چشم انتظار این هستند که حاکمیت سیاسی جمهوری اسلامی راهی برای کوتاه کردن دوره جنگ بیابند. یک راه این است که جمهوری اسلامی از سازمان‌های بین‌المللی بخواهد به اسرائیل و آمریکا تفهیم کنند نباید جنگ به نابودی سرزمین و ثروت ایرانیان برسد.

از سوی دیگر می‌توان انتظار داشت باردیگر و با انعطاف بیشتر درباره ادامه گفت‌وگوها راهی باز شود. در این صورت می‌شود امیدوار بود کشور زیبای ایران و شهروندان شکیبای آن کمتر آسیب ببینند. آیا این اتفاق رخ می‌دهد؟ اگر این راه‌ها باز نشود می‌توان واقعیت‌های ناامیدکننده‌ای را دید که ایران را تهدید می‌کند.