روزنامه جهان صنعت

گزارشی تازه نشان می‌دهد در اوج تنش‌های نظامی میان آمریکا و ایران، برخی دستیاران ارشد کاخ سفید برای جلوگیری از تصمیمات شتاب‌زده، دونالد ترامپ را از جلسات حساس «اتاق جنگ» کنار گذاشتند.

جنگ در خاورمیانه و بسته شدن تنگه هرمز باعث بزرگ‌ترین اختلال عرضه نفت در تاریخ و افزایش شدید قیمت‌ها در بازار جهانی شده است.

ساعت ۱۱شب بود که دونالد ترامپ پشت گوشی‌اش نشست و تایپ کرد: «ایران تقریبا با همه‌چیز موافقت کرده است.» ۲۰دقیقه بعد سخنگوی وزارت خارجه ایران پشت میکروفن ایستاد و گفت: «هیچ توافقی در کار نیست.» هردو در یک‌لحظه داشتند درباره یک‌واقعیت واحد صحبت می‌کردند. این پارادوکس دیگر صرفا یک‌بازی کلامی سیاسی نبوده بلکه این اقتصاد است.

تنگه هرمز به‌عنوان اهرم مهم ژئوپلیتیک انرژی، آزمون بزرگی برای دیپلماسی انرژی ایران در جنگ اقتصادی جهانی است.

پارسال بانک‌ها 1057831‌هزار‌میلیارد ریال تسهیلات پرداخت کردند که 6/34‌درصد نسبت به ‌سال قبلش افزایش یافته است. از کل تسهیلات پرداختی 9/74‌درصد به‌صاحبان کسب‌وکار (حقوقی و غیرحقوقی) و 1/25‌درصد به‌مصرف‌کنندگان نهایی (خانوار) تعلق گرفته است.

یک‌اقتصاددان با بیان اینکه در شرایط پساجنگ باید اقتصاد جنگی سرلوحه امور کشور باشد، گفت: ترجیحا بخش غیردولتی کار بازسازی را دست بگیرد و حمایت‌های دولت باید شفاف، منطقی و هدفمند باشد.

در اقتصاد بازارها تنها از عرضه‌وتقاضا شکل نمی‌گیرند بلکه چیزی فراتر از داده‌های واقعی و آمارها یعنی انتظارات فعالان اقتصادی نقش تعیین‌کننده‌ای در نوسانات و روند قیمت‌ها ایفا می‌کند.

شبکه بانکی کشور ۲۷۷‌هزارو۲۶۷‌میلیاردتومان از بدهی تسهیلات‌گیرندگان را امهال کرد.

مدیرعامل شرکت ملی صنایع مس ایران از رشد ۱۷ درصدی استخراج مس در سال گذشته و تمرکز بر بهره‌وری و صرفه‌جویی به‌عنوان دو بال توسعه در سال ۱۴۰۵ خبر داد.

چهارشنبه همین هفته آخرین روز آتش‌بس دوهفته‌ای ایران و آمریکاست اما منابع پاکستانی از احتمال برگزاری دور دوم مذاکرات اسلام‌آباد در واپسین روز هفته جاری خبر دادند اما آنچه در فضای داخلی کشور بحث‌انگیز شده لزوما تعیین زمان مذاکرات تا پیش از پایان مهلت دوهفته‌ای آتش‌بس نیست بلکه ظاهرا کماکان بحث بر سر این است که آیا هیات مذاکره‌کنندگان جمهوری اسلامی به‌سرپرستی محمدباقر قالیباف و با همراهی عباس عراقچی باید وارد دو دوم این گفت‌وگوها شود یا نه؛ اختلاف‌نظری که حالا دیگر ربطی به‌اختلافات ریشه‌ای دو جناح اصلی سیاسی در ایران یعنی اصلاح‌طلبان و اصولگرایان ندارد.