تمرکزگرایی اقتصادی و ضرورت حمایت از کسبوکارهای کوچک
جهان صنعت- دولتگرایی و میزان مداخله دولت در بازار از مهمترین مناقشات میان اقتصاددانان در سده اخیر بوده است. محمد گوهریان، دبیر کانون انجمنهای کارفرمایی استان اصفهان با تاکید بر این موضوع و در بررسی شرایط کشور در یادداشتی برای اتاق ایران نوشت:
بازار مفهومی عمیق و تکامل یافته در اعصار تاریخی است که در ۱۰۰سال گذشته با تمرکزگرایی و دولت گرایی افراطی و فزاینده از آن جز نامی و یادی نمانده است. نگاه رایج بهویژه در کشورهایی که اشتیاق به توسعه سریع داشتهاند مداخله دولت محور در بازار بوده و طی این مداخلات سازوکار طبیعی و ریشهای بازار از کار افتاده است. بازار بر منفعت شخصی طرفین آن کار میکند. آنچه این منفعت را کنترل و در جهت تحقق مقادیر بهینه قرار میدهد رقابت شفاف، عدم تبانی، عدم انحصار و جریان سیال اطلاعات است.
بهرهوری نیروی کار؛ مساله اصلی اقتصاد ایران
ارزش نیروی کار به تولید و خدمتی است که میآفریند. یکی از مشکلات زیر بنایی اقتصاد ایران عقب افتادن کارآمدی و کارایی آن در رقابت با تولید خارجی است. کار منجر به تولید در اقتصاد ایران به یک ساعت در ۲۴ساعت کاهش داشته و این فاجعه ملی است. این روزها بخشهای عرضهکننده کار باید به کارایی تمرکز کنند. مفهومی در اقتصاد جهانی با عنوان fair trade مطرح شده است که تجارت منصفانه را تعریف و ترغیب میکند. یکی از ۱۰اصل آن حفظ کسبوکارهای کوچک با سودآوری کم و محلی است.
بنگاه اقتصادی باید آنقدر کوچک باشد که نتواند بر قیمت اثرگذارد. بنگاه قیمت بازار را میپذیرد و برای افزایش درآمد به فروش بیشتر، کاهش هزینهها، کاهش قیمت و افزایش کیفیت تمرکز میکند. این کیمیای اقتصاد طبیعی است که در ایران مختل است. در اقتصاد انحصار مدار ایران دولت و حاکمیت باید از وزن و اثر هلدینگها و صنایع بزرگ به نفع کسبوکارهای خرد بکاهد. این اقدام میتواند با دریافت مستقیم از صنایع بزرگ و پرداخت مستقیم به صنایع کوچک و متوسط انجام شود.
