بورس در لاک دفاعی
جهان صنعت– بورس در هفته اول اسفند ماه عرصه رفتوبرگشت شاخصها بود. بازار که در روزهای ابتدایی هفته با ریزشها و خروج سرمایه سنگین حقیقیها آغاز شده بود در روزهای پایانی قدری آرام گرفت و با بازگشت شاخص کل در روز چهارشنبه توانست در کانال ۳میلیونو۷۰۰هزار واحد قرار گیرد.
وجود ریسکهای سیاسی و نظامی بلاتکلیفی درباره مذاکرات ایران و آمریکا، وارد شدن به آخرین ماه سال که به طور سنتی به تقویت جبهه فروش میانجامد و تاثیرات متغیرهای کلان اقتصادی از جمله عواملی بودند که باعث شدند باوجود حفظ تراز شاخص کل در سه روز پایانی برآیند ورود سرمایههای حقیقی همچنان اعدادی منفی را ثبت کند.
این موضوع نشان میدهد با وجود جذاب شدن قیمت نمادها روی تابلو،همچنان سرمایهگذاران با احتیاط به بازار مینگرند و باتوجه به کاهش شدید ارزش معاملات در بازارسهام سیگنالی قدرتمند به نشانه پایان روند نزولی صادر نشده است.
بازدهی منفی هفتگی در بازارسهام
در پایان معاملات اولین هفته کاری از آخرین ماه سال نماگر شاخص کل با ثبت ۴۴/۲درصد افت دوباره به تراز ۳میلیونو۷۱۳هزار واحد رسید.
شاخص کل هموزن بازار نیز با ثبت ۸۶/۲درصد افت به تراز ۹۵۲هزارو۶۸۱واحد سقوط کرد. در این هفته میانگین ارزش معاملات در محدوده تقریبی ۷هزارو۴۳۰میلیاردتومان قرار داشت و در مجموع رقم به ارزش ۴هزارو۶۴۷میلیاردتومان از سرمایههای حقیقی از بازار خارج شد.
عقبنشینی صندوقهای اهرمی
طی معاملات هفته گذشته آثار نامساعد بازار در صندوقهای اهرمی نیز مشهود بود و این صندوقها هفته اول اسفند را با بازدهی منفی به پایان رساندند.
صندوقهای طلا و حرکت در محدوده سقف قیمتی در هفته اول اسفندماه همزمان با ریسکهای سیاسی و حفظ نرخ ارز در محدوده سقف قیمتی و باتوجه به روند نسبی مثبت نرخ اونس جهانی صندوقهای طلا بورسی نیز با نوسانی محدود در منطقه سقف قیمتی خود معامله شدند. در روزهای پایانی هفته سرانه فروشندگان نسبت به خریداران این صندوقها به طرز چشمگیری افزایش یافت و این صندوقها با حباب قیمتی منفی معامله شدند.
هفته پرنوسان بورس
بازارسرمایه در هفته گذشته معاملات را با ریزش سنگین در شاخص کل آغاز کرد و نسبت به اخبار سیاسی واکنش نشان داد. به طوری که در روز ابتدایی بیش از ۴هزارمیلیاردتومان سرمایه حقیقی از بازار خارج شد اما با شروع حمایتها از بازار و انتشار اوراق تبعی، روند معاملات شاهد آرامشی نسبی بود و از میانههای هفته تداوم حمایتهای بازار ساز و افزایش امیدواریها نسبت به مذاکرات روز پنجشنبه در ژنو واکنشهای فعالان بازار نسبت سهام تغییراتی مثبت داشت به طوری که در روز چهارشنبه بورس ایران با وجود معاملاتی کم عمق شاهد غلبه تقاضا بر عرضه و رشد شاخص کل بود.
احتیاط در رفتار معاملهگران
توقف روند ریزش قیمتها از میانههای هفته گذشته که تحت حمایت و خریدهای صندوق توسعه و تثبیت بازار و تعدادی از حقوقیها شکل گرفت باعث شد تا برخی سرمایههای حقیقی بار دیگر در فکر بازگشت به بازار باشند.
از آنجاکه قیمت سهام روی تابلو معاملات حکایت از جذابیت نسبی بازار داشت اما همزمان ریسکهای سیاسی و اقتصادی و ابهام موجود در بازار نیز وزنه نگاه منفی به خرید را سنگین میکرد. به این ترتیب رفتار خریداران در بازار حکایت از احتیاط در معاملات داشت و بهطور مشخص نمادها و گروههایی در روزهای پایانی مورد توجه بازار قرار گرفتند که درصورت وقوع ریسک جنگ کمترین آسیب را به سهامداران وارد کنند و از قابلیت نقدشوندگی بالا برخوردار باشند.اینرفتار احتیاطآمیز در بازار باعث شد تا همچنان معاملات روزانه در بورس عمق کم رنج برده و نشانههای رکود بازار همچنان برقرار باشد.
ورود بازارسرمایه به فاز رکود
از زمان سرعت گرفتن رخدادهای سیاسی و اجتماعی طی ششهفتهای که بورس ایران پشتسر گذاشت بازار شاهد خروج رقمی در حدود ۲۵هزارمیلیارد تومان از سرمایههای حقیقی بوده است. با خروج این حجم از سرمایهها از بازار ارزش معاملات روزانه به طرز چشمگیری کاهش یافت و همزمان با آن شاخص کل بورس تهران نیز یکی پس از دیگری محدودههای حمایتی را ازدست داد و در نهایت به کانال ۳میلیونو۷۰۰هزار واحد رسید.
در هفته گذشته اما با رسیدن قیمت نمادها به محدودههای ارزنده بنیادین همزمان حمایت از بازارسهام نیز از سوی مدیران بورس آغاز شد تا شاید ترمز ریزش قیمتی بورس تهران در همین محدودهها متوقف شود که البته تا حدودی نیز موفق بود اما باید گفت هماکنون به واسطه ترس خریداران از ریسکهای نظامی و واقعیتهای اقتصادی منفی موجود در زمین بازی بازارسرمایه با کاهش شدید ارزش معاملات مواجه شده است.
به این ترتیب عدم استقبال سرمایهها از معاملات بازارسرمایه را وارد رکود معاملاتی کرده است. چنانچه بخش غالب این سرمایه هنوز بازارسرمایه را ترک نکرده باشد همچنان ترجیح میدهد در صندوقهای کالایی و یا درآمد ثابت پارک شده و در انتظار زمانی باشد که با کاهش تنشهای ژئوپلتیک آیندهای واضحتر و قابل پیشبینیتر را پیش روی خود داشته باشند.
به این ترتیب باید گفت تا زمانی که ریسکهای سیستماتیک برقرار باشند و از طرف دیگر انتظارات تورمی موجود بیش از بازدهی قابل پیشبینی در بازارسرمایه باشد نمیتوان انتظار روزهایی پررونق از بازارسرمایه داشت. چنانچه مدیران اقتصادی همچنان درپی تحقق منویات و برنامههای خود در هدایت سرمایهها به بازار بورس و کنترل نقدینگی و سرمایههای سرگردان در بازار از این طریق هستند باید چارهای عاجل در این خصوص بیندیشند.
