روزنامه جهان صنعت

 ایرانیان در هنگامه سختی‌ها و افتادن در چاه تنگناها به خود یا دیگران می‌گویند «این نیز بگذرد».

اقتصاد نظام جمهوری اسلامی از هر سو با تنگناهای تاریخی و روزآمد روبه‌رو است و بنابر نشانه‌هایی که از سوی مدیران ارشد به‌ویژه رییس دولت داده می‌شود انگار دیگر توانایی پیشرفت که ندارد بلکه پسرفت  هم دارد.

 تحلیلگران و علاقه‌مندان به اقتصاد سیاسی ایران باید بسیار خوش‌بین یا خوش‌خیال باشند که این همه راهگشایی برای فسادکاری را از سوی مدیران و مسوولان در دولت‌های گوناگون ببینند و بازهم داوری کنند این همه فساد از سر ناگزیری است و ردپای ذی‌نفوذان را نبینند.

 میلیون‌ها ایرانی مانده در سرزمین مادری قرار ندارند. این را می‌توان با چند دقیقه گفت‌وگو با آدم‌های گوناگون و نیز از شنیدن گلایه‌های شهروندان در رسانه‌ها و گزارش رسانه‌ها از کسب‌و‌کار و زندگی ایرانیان به خوبی فهمید.

هنوز ذهن‌های مدیران ایران درباره جهش‌های نرخ تورم داغ است و پیامدهای حرارت سوزان آن را بر جسم و روح جامعه و شهروندان نمی‌بینند.

گردانندگان جمهوری اسلامی و کشور در سال‌های تازه‌سپری‌شده راهبرد زد و خورد با غرب به‌ویژه با ایالات‌متحده آمریکا را در پیش گرفته و تا جایی که شهروندان بدانند بر ادامه این راهبرد تا سال‌هایی نامشخص پافشاری دارند.

این روزها بازارهای سکه، ارز و خودرو با شتابی بیشتر مرزهای تازه در قیمت را پشت‌سر می‌گذارند و ایرانیان با چشم‌های گردشده گزارش‌ها را دنبال می‌کنند.

تا چند روز دیگر لایحه بودجه سال آینده به مجلس ارائه می‌شود. بررسی‌های از سر اشاره نشان می‌دهد تا پیش از تحریم‌های سال1397 از سوی دونالد ترامپ، دولت‌های جمهوری اسلامی از خوشبخت‌ترین دولت‌ها به حساب می‌آمدند.

محمد‌حسین عادلی، رییس بانک مرکزی در دولت  اول سازندگی در هنگامه افزایش شکاف قیمت دلار دولتی و قیمت دلار آزاد تصمیم دولت وقت برای فروش دلار به قیمت میانگین و البته نزدیک به دلار دولتی به هر متقاضی تا 5‌هزاردلار را اجرایی کرد.

کاش نهادهای حاکمیتی در جمهوری اسلامی راه را بازمی‌کردند تا موسسات نظرسنجی خصوصی از سوی نهادهای مدنی و شهروندان بتوانند فعالیت کنند.