ناگفتههای خروج امارات از اوپک
جهان صنعت– تحلیلگر بینالمللی بازار نفت و انرژی با بیان اینکه امارات بدترین زمان را برای ترک اوپک انتخاب کرد، معتقد است: بازار انرژی جهان اکنون بیش از همیشه تابع شرایط عرضه و تقاضاست و هرچند خروج امارات از اوپک تهدیدی را متوجه اوپک نمیکند اما به رقابت تولیدکنندگان نفت دامن میزند.
فریدون برکشلی با بررسی ابعاد مختلف تصمیم امارات متحده عربی برای خروج از سازمان کشورهای صادرکننده نفت(اوپک) اظهار داشت: خروج و ورود کشورهای واجد شرایط در سازمان اوپک، پدیده کمسابقهای نیست. البته پذیرش هر عضو جدید، منوط به موافقت تمام پنج عضو موسس سازمان شامل ایران، عراق، عربستان سعودی، ونزوئلا و کویت است اما خروج هر یک از اعضا به اختیار است.
وی افزود: در سالهای اخیر شرایط بازار جهانی نفت و نقش و ساختار اوپک، دستخوش تحولات شد. عربستان که کماکان بالاترین سطح تولید سازمان اوپک را عهدهدار است، حالا خواهان اعمال محدودیت در تولید و قیمتهای به نسبت پایینتر است. برنامههای توسعهای محمد بن سلمان بسیار پر خرجتر از برآوردهای اولیه شده است. در بودجه سال۲۰۲۵ این کشور قیمت مورد نظر نفت، ۹۲دلار در بشکه ذکر شده بود.
نقش اختلافات غیرنفتی با عربستان در خروج از اوپک
این تحلیلگر بینالمللی بازار نفت و انرژی با بیان اینکه از میان عوامل عمدهای که میتوان برای خروج امارات از اوپک ذکر کرد، اختلاف غیرنفتی این کشور با عربستان نیز باید مورد توجه جدی قرار گیرد، توضیح داد: اختلافات دوکشور از زمان جنگهای یمن و سودان شدت پیدا کرد. دولت عربستان، از دولت مستقر حمایت میکند و امارات از گروههای مخالف. در یمن، عربستان بهطور همزمان با حوثیها و امارات در جنگ و در مقابل امارات خواهان استقرار یک حکومت دلخواه در یمن است تا بتواند سواحل خلیج عدن و تنگه بابالمندب را در اختیار بگیرد.
وی افزود: امارات متحده عربی با هرگونه دخالت اعتقادات دینی در سیاست به شدت پرهیز دارد و در همین ارتباط اختلافاتی با ریاض پیدا کرد. از جمله از میان تمام شیخنشینهای خلیج فارس، امارات نزدیکترین رابطه را با رژیم اسرائیل برقرار کرده است. ابوظبی در سیاستهای جاهطلبانه منطقهای خود تا آنجا پیش رفت که در چند مورد بهطور مستقیم با نیروهای ارتش عربستان درگیر شد و تلفات انسانی هم به بار آورد.
برکشلی ادامه داد: اماراتیها متوجه بودند که در آینده قدرت کشورها از دهانه چاه بیرون نمیآید بلکه قدرت در کنترل مسیر آمد و شد نفتکشهاست. البته عربستان هم به این امر واقف است اما به دلیل حجم بالای تولید و سهم بزرگ در تقاضای جهانی نفت انتظار دارد که مصرفکنندگان بزرگ مانند چین در مدت کوتاهی راه را برای عادیسازی جریان نفت عربستان هموار کنند.
وی خاطرنشان کرد: اختلافات منطقهای دوکشور، بارها در شورای همکاریهای خلیج فارس مطرح شده و بینتیجه ماند. همین امارات عضو منضبطی در اوپک نبود.
برکشلی ادامه داد: در سال۲۰۲۵ اوپک و متحدانش(اوپک پلاس)، ۵/۴۴درصد تولید جهانی نفت را در اختیار داشتند. قدرت تاثیرگذاری اوپک پلاس در بازار جهانی نفت، منبعث از سهم در بازار جهانی است. بدیهی است که خروج امارات از اوپک تهدیدی را متوجه اوپک نمیکند اما پرواضح است که اندکی از توان تاثیرگذاری آن در بازار میکاهد. البته امارات در سالهای ۲۰۲۵-۲۰۲۴ هم عضو منضبطی محسوب نمیشد اما حالا شرایط بازار منبعث از شرایط عرضه و تقاضاست.
وی تاکید کرد: ناآرامیهای منطقه خلیج فارس و رشد قیمتهای جهانی نفت میتواند حدود ۳ تا ۴میلیون بشکه از تقاضای جهانی را تحتتاثیر قرار دهد. به عبارتی بازار جهانی نفت با رشد معکوس تقاضا مواجه شود. در شرایط هزینه بالای نفت و فرآوردههای نفتی، عرضه و تقاضای اتومبیلهای برقی رشد سریعی پیدا کرده است. در اتحادیه اروپا، سفارش خرید خودروهای برقی که پیشتر نافروش مانده بودند، اینک نوبت تحویل چندین ماهه پیدا کردهاند.
به گفته این تحلیلگر بینالمللی بازار نفت و انرژی این روند ارتباط مستقیمی با خروج امارات از اوپک ندارد اما در شرایطی که تقاضای جهانی نفت کاهش پیدا میکند، رشد تولید امارات ممکن است به رقابت بین تولیدکنندگان منجر شود. از طول مدت تداوم شرایط بحرانی در تنگه هرمز نمیتوان با قاطعیت نظری داد. اما در خاتمه بحران، امکان کاهش به نسبت شدید قیمتهای جهانی نفت و در پی آن، جنگ تولیدکنندگان برای کسب سهم بازار خیلی محتمل است. شاید بتوان از قیمتهای زیر ۵۵ تا ۶۰دلار صحبت کرد. البته نفت شیل آسیب دیده و به تدریج بخشی از عرضه از میان خواهد رفت.
منبع: ایرنا
