رنج و درد رسانههای ایرانی
مدیران سیاسی- نظامی و ادارهکنندگان جنگ در جمهوری اسلامی در وضعیت دشواری قرار دارند و بدون تردید فرصت ندارند به شهرها بروند و به دکههای فروش روزنامهها و مجلهها سری بزنند. همچنین نباید انتظار داشت آنها در هنگامه جنگ پیچیده با آمریکا حتی فرصت کنند گزارشهایی درباره ناتوانی و رنجوری رسانههای مکتوب بخوانند.
این روزها دکههای روزنامهفروشی خالی از روزنامه شده و با آسایش کامل به یک سوپر کوچک تبدیل شدهاند. شهروندانی که تا همین چندماه پیش در هنگام رفت و آمد در شهرها نیمنگاهی به تیتر روزنامهها میکردند نیز با دکهها قهر کردهاند. شماری از روزنامهها که بیشتر دستکم در دست سیاستورزان بوده و به روزنامههای سیاسی مشهورند نیز به دکهها رفته تا شاید روزی دیگر خدانگهدار گفته و نسخه اینترنتی را با کمترین صفحهها منتشر کنند.
روزنامه قدیمی کیهان که در روزهای نزدیک به انقلاب اسلامی در سال۱۳۵۷ تا یکمیلیون تیراژ چاپ میشود حالا در چهار صفحه اینترنتی منتشر میشود. روزنامههای دوقلوی سیاسی که به روزنامههای اصلاحطلبی اشتهار داشتند نیز با هشت صفحه و در روزهایی با چهار صفحه منتشر میشوند. بررسی محتوای روزنامههای منتشرشده سیاسی نشان میدهد خبرهای مهم آنها همان خبرهایی است که چند ساعت پیش از سوی رسانههای غیرمکتوب به اطلاع شهروندان رسیده است. رسانههای مکتوب که زندگی تیره و تاری به لحاظ اقتصادی را تجربه میکنند به این دلیل که نویسندگان همیشگی خود را نیز از دست داده و بسیاری به هر دلیل از نوشتن خودداری میکنند کمترین جذابیت را دارند.
دوره جنگ است و رسانهها باید محدودیتهای دوره جنگ را رعایت کرده و از درج خبر و گزارش و گفتوگوی حتی کمی دورتر از خبرهای رسمی دور شوند تا بتوانند کارشان را ادامه دهند. رسانههای اینترنتی نیز حال و روز بهتری ندارند و قطع اینترنت بینالمللی شبکه دسترسیها را برای آنها کاهش داده و نیز خوانندگان و بینندگان را از دست دادهاند.در چنین وضعیتی است که حالا بسیاری از رسانههای نزدیک به قدرت و نیز حتی برخی چهرههای سیاسی طیفهای درون جناح سیاسی اصولگرا از ناتوانی روایتپردازی در جمهوری اسلامی در برابر روایتپردازی آمریکاییها مینویسند و میگویند. معلوم است که آنها نگران کاهش روزافزون نفوذ رسانههای داخلی در برابر رسانههای فارسیزبان که در کشورهای دیگر مستقرند و از همان کشورها منتشر میشوند، هستند.
چه باید کرد؟ یک راه همین راهی است که از خرداد سال گذشته تا امروز پیموده و هر روز از دامنه نفوذ و رسوب محتوای رسانههای ایرانی در دل و ذهن ایرانیان کاسته شده و رسانهنگاران موجود را نیز به سوی فعالیتهایی که بشود با آن هزینههای زندگی را تامین کرد از رسانهها دور و از سوی دیگر ناتوانی رسانهها را افزون میکند.راه دیگر این است که از دامنه محدودیتها کاسته شده و رسانههای ایرانی را در موقعیتی تازه قرار داد تا بتوانند با شور و شوق بیشتر فعالیت کرده و روایتپردازی آنها در ذهنها و دلها بنشیند.
