دوراهی پتروشیمی
یکم- برای تولید یک دستگاه خودرو در این شرکت، ۲۶۰کیلوگرم مواد اولیه پتروشیمی مصرف میشود که با توجه به تولید یک میلیون دستگاه خودرو در سال، نیاز به ۲۶۰هزار تن ماده اولیه پتروشیمی وجود دارد که ۵۰درصد از آن نیز وارداتی است.
دوم- واحدهای نساجی در ایران حدود ۶۰ ۷۰درصد به محصول و ماده اولیه پلیاستر وابستگی دارند و این روزها تامین این محصول تحتتاثیر شرایط پتروشیمی با دشواریهایی همراه است.
سوم- واردات برخی اقلام مواد اولیه برای تکمیل زنجیره ارزش صنعت پتروشیمی و جلوگیری از ناترازی در تولید محصولات وابسته به این صنعت ضروری است. برای تامین مواد اولیه و بهسازی واحدهای تولید محصولات پتروشیمی میتوان از ظرفیت کشورهای عضو اتحادیه اوراسیا بهره برد.
چهارم- صعود قیمت محصولات و افزایش هزینه حملونقل، معضلاتی را در زمینه واردات مواد اولیه محصولات پتروشیمی ایجاد کرده است. میتوان ممنوعیت صادرات محصولات پتروشیمی در شرایط کنونی را فرصتی برای حفظ منابع عنوان کرد.
پنجم- میشود بگویید آنچه در چهار بند در بالا نوشتید چیست؟ بله. آنچه در بالا نگاشته شد درددلهای تولیدکنندگان بخشهای مختلف صنعت است که با تخریب پتروشیمیها در جنگ بر زبان آورده و خواستار چارهجویی برای این مشکلات شدهاند.
ششم- خب، حالا چارهای هم وجود دارد؟ چاره کار این است که نهادهای تصمیمگیری که حالا بیشتر از پیش نهادهای سیاسیاند باید تصمیم بگیرند که اولویت با چیست.
آیا با ممنوعیت صادرات فرآوردههای پتروشیمی موجود باید به اشتغال و ادامه فعالیت شمار قابل اعتنایی از واحدهای زیر مجموعه پتروشیمی کمک کرد و راه بیکاری گسترده را گرفت. راه دیگر چیست؟ راه دیگر این است که اجازه داد صادرات انجام شود و کشور با کمبود بیش از پیش ارز در ماههای آینده روبهرو نشود. البته که هرکدام از تصمیمها میتواند بخش دیگر را با معضل روبهرو کند.
