-
در هفته سوم جنگ با ایران، دونالد ترامپ در دفتر بیضی کاخ سفید بود که گروهی از مورد اعتمادترین مشاورانش آمدند تا خبرهای ناخوشایندی را به او بدهند.
-
یک ماه پس از آغاز درگیریها، منطق اولیه جنگ از دیدگاه پکن بسیار متکبرانه و اشتباه به نظر میرسد.
-
یکی از نزدیکترین متحدان و مهمترین شرکای اقتصادی رژیم صهیونیستی- در تلاش برای تحتتاثیر قرار دادن دولت بنیامین نتانیاهو، فراتر از کلمات نرفته است و همین انفعال به گفته بسیاری از تحلیلگران و سیاستمداران برای اروپا بسیار گران تمام خواهد شد.
-
سخنگوی وزارت امور خارجه چین ضمن ابراز مخالف پکن با حمله به زیرساختهای ایران خاطرنشان کرد که تهران با هیچ فشار نظامی به زانو درنمیآورد و این اقدامات فقط آتش تنش را شعلهور میکند.
-
دبیرکل سازمان ملل متحد با هشدار نسبت به تبعات فاجعهبار اقتصادی و انسانی جنگ جاری علیه ایران صراحتا از ایالاتمتحده و رژیم اسرائیلی خواست با احترام به قوانین بینالمللی «عملیات نظامی» خود را فورا متوقف کنند.
-
منابع آگاه از عصبانیت شدید دونالد ترامپ، رییسجمهور آمریکا از عملکرد وزیران بازرگانی و کار خبر میدهند و به گفته مقامات ارشد دولت، او در حال بررسی جایگزینیهای بیشتر در آستانه انتخابات میاندورهای به منظور تغییرات عمده در کابینه خود در شرایط سیاسی دشوار آینده است.
-
کیهان برزگر، استاد روابط بینالملل و رییس دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علوم و تحقیقات تهران طی تحلیلی در خصوص جنگ ایالات متحده و رژیم صهیونیستی علیه کشورمان مینویسد: جنگ اخیر آمریکا و اسرائیل علیه ایران یک درس مهم دارد و آن اینکه ژئوپلیتیک برتر کشورمان به پشتوانه مقاومت و اراده گسترده ملی برای دفاع از تمامیت ارضی میتواند تکنولوژی برتر نظامی متجاوزان در این جنگ نابرابر را به چالش جدی بکشد.
-
در حالی که ترامپ در ظاهر تاکید میکند عجلهای برای توافق با ایران ندارد، تحرکات پشت پرده نشان میدهد کاخ سفید با سرعت در تلاش است جنگ را پایان دهد؛ تلاشی که با هدف گمراه کردن نتانیاهو و جلوگیری از گسترش درگیری انجام میشود.
-
غیبت بیش از یک هفتهای معاون ترامپ در انظار عمومی در بحبوحه جنگ با ایران بحثبرانگیز شده است. تلگراف در گزارشی از غیبت «جیدی ونس»، معاون ترامپ مینویسد: سخن ونس با مردم آمریکا ساده بود، همانطور که در مقالهای برای والاستریت ژورنال نوشته بود: «بهترین سیاست خارجی ترامپ؛ شروع نکردن هیچ جنگی است.
-
در سالهای گذشته بسیاری از تحلیلگران دونالد ترامپ را نماد انزواگرایی در سیاست خارجی آمریکا میدانستند. شعار اول آمریکا و انتقاد او از جنگهای طولانی خاورمیانه این تصور را تقویت کرده بود که واشنگتن در دوره ترامپ به سمت کاهش مداخلات جهانی حرکت میکند اما تحولات اخیر بهویژه جنگ ایران، این تصویر را بهشدت زیر سوال برده است.
