اقتصاد ایران از ترمیم خرابی ها فراتر می رود؛
بازسازی از واقعیت
ايران در شرايط پساجنگ ایران در تلهی «ترمیم ظاهری» و شعارهای شتابزده گرفتار شود. نگاه واقعبینانه به وضعیت موجود، چنانکه دکتر علیرضا یاوری تحلیل میکند، نشان میدهد که آسیب اصلی نه فقط در خسارتهای فیزیکی، بلکه در اخلال زنجیرههای تولید نهفته است؛ جایی که لرزش صنایع مادر همچون فولاد و پتروشیمی، کل اکوسیستم صنعتی و پاییندستی را زمینگیر میکند. تمرکز بر هوش مصنوعی یا صنعت نسل چهارم، بدون اصلاح زیرساختهای پایه، تأمین انرژی پایدار، اینترنت قابلاتکا و احیای بهرهوری، چیزی جز ویترینسازی بیبنیان نیست. مسیر واقعی بازسازی از ترمیم گسستِ تاریخی میان صنعت و دانشگاه، آزاد کردن ظرفیتهای بخش خصوصی و بازگشت هوشمندانه به زنجیره ارزش جهانی میگذرد؛ جایی که اقتدار صنعتی نه با مونتاژ منفعلانه، بلکه با تحقیقوتوسعهی مسئلهمحور و بنیانهای فناورانهی اصیل شکل میگیرد.
