روزنامه جهان صنعت

ايران در شرايط پساجنگ ایران در تله‌ی «ترمیم ظاهری» و شعارهای شتاب‌زده گرفتار شود. نگاه واقع‌بینانه به ‏وضعیت موجود، چنان‌که دکتر علیرضا یاوری تحلیل می‌کند، نشان می‌دهد که آسیب اصلی نه فقط در ‏خسارت‌های فیزیکی، بلکه در اخلال زنجیره‌های تولید نهفته است؛ جایی که لرزش صنایع مادر همچون فولاد و ‏پتروشیمی، کل اکوسیستم صنعتی و پایین‌دستی را زمین‌گیر می‌کند. تمرکز بر هوش مصنوعی یا صنعت نسل ‏چهارم، بدون اصلاح زیرساخت‌های پایه، تأمین انرژی پایدار، اینترنت قابل‌اتکا و احیای بهره‌وری، چیزی جز ‏ویترین‌سازی بی‌بنیان نیست. مسیر واقعی بازسازی از ترمیم گسستِ تاریخی میان صنعت و دانشگاه، آزاد کردن ‏ظرفیت‌های بخش خصوصی و بازگشت هوشمندانه به زنجیره ارزش جهانی می‌گذرد؛ جایی که اقتدار صنعتی نه ‏با مونتاژ منفعلانه، بلکه با تحقیق‌وتوسعه‌ی مسئله‌محور و بنیان‌های فناورانه‌ی اصیل شکل می‌گیرد.‏

وضعیت تجارت کشور به دلیل تحریم‌ها، سیاست‌گذاری‌های اشتباه و عدم توسعه مقاصد صادراتی به شدت نابسامان است و تراز تجاری منفی 2.2 میلیارد دلار را نشان می‌دهد.

صادرات ایران به دلیل تحریم‌ها، سیاست‌های ناکارآمد و رقابت با کشورهای دیگر در وضعیت نامساعدی قرار دارد.