این وضعیت ناپایدار است
جمهوری اسلامی به این باور بدون برگشت رسیده که نباید گامی به پس نهد و جوری نشان دهد که دشمن بوی ناتوانی از آن به بینیاش برسد. این باور به راههایی رسیده که هیچکدام از آن راهها بوی آشتی نمیدهند. در سوی دیگر این داستان آمریکاییها نیز روی دنده لجبازی افتاده و دونالد ترامپ میخواهد آرزوهایش را که همچون کودکان فاش کرده است در آغوش گیرد. به این ترتیب آتشبسی که برای دو هفته در کانون توجه بود حالا ادامه دارد و به نظر نمیرسد دستکم به طور آشکار از سوی دو طرف جنگ نادیده گرفته شود.اما تحلیلها و بررسیها نشان میدهد جمهوری اسلامی از محاصره دریایی اتفاق افتاده بنادر جنوب ایران و نیز برخی مصادرههای اموال کشور و نیز ادامه تحریمها خشمگین است و فشار روانی- نظامی فوقالعادهای بر آمریکا وارد کرده و میکند که بتواند محاصره را بشکند و خود را درگیر وضعیت پیشبینینشده قرار ندهد. جمهوری اسلامی با این استدلال که محاصره دریایی آتشبس را نادیده گرفته است حتی تهدیدهای نظامی نیز میکند.
از سوی دیگر آمریکاییها نیز در فشار قرار دارند. دونالد ترامپ از یکسو زیر فشار فوقالعاده دموکراتها قرار دارد که چرا با وجود هزینههای هنگفت نمیتواند یک سند پیروزی نشان دهد و از سوی دیگر این بار را بر دوش میکشد که حزب جمهوریخواه انتخابات پیشرو را به دلیل داستان جنگ ببازد. همچنین ترامپ ناگزیر است با سناتورهای دموکرات بر سر اینکه آیا میتواند جنگ را ادامه دهد یا نه به چالش بیفتد.با توجه به اینکه شهروندان ایرانی با تورمی افسارگسیخته دست به گریبان شده و نمیدانند چرا باید با این تورم روبهرو شوند و اینکه راه چاره چیست نگران و خشمگین شدهاند. روند فزاینده نرخ تورم کالاهای اساسی و به ویژه مواد غذایی از یکسو و نیز تعدیلهای نیروی کار به طور گسترده در بخشهای گوناگون اقتصادی و از همه مهمتر ندانستنها اعصاب و روان شهروندان را زیر تیغ برده است. روزهایی که سخت شده و دارو و درمان برای گروههای کمدرآمد به رویا رسیده بر پیچیدگی کارها افزوده و ایرانیان را بهت زده کرده است.بدترین اتفاقهایی که در این روزها دارد تکرار میشود دلداری دادن برخی از افرادی است که روزی- روزگاری در صف اصلاحطلبی بودند و حالا از آن سوی بام افتاده و همه چیز را عادی نشان میدهند. این گروه از روشنفکران با اغراق و تقلیلگرایی درد شهروندان را بیشتر کرده و بر طبل عادیسازی میکوبند.واقعیت این است که برای جمهوری اسلامی و نیز آمریکا که در دو سوی جنگ و آتشبس شکننده ایستاده و چشمانتظار پلک زدن رقیب هستند ادامه وضعیت موجود هر روز دشوارتر از روز پیش میشود و باید به سویی بروند که شبح «نه جنگ، نه توافق» از سر مردم دور شود. ادارهکنندگان جنگ و کشور نمیتوانند راه دیپلماسی را برای دورهای حتی کمی بیشتر از کوتاهمدت بسته و به امید این بمانند که دشمن خسته شود. روزهایی سخت را سپری میکنیم.
