روزنامه جهان صنعت

تحولات ژئوپلیتیکی قرن بیست‌ویکم، به‌ویژه ظهور چین، مفاهیم کلاسیک دولت و حاکمیت را به چالش کشیده است و این امر نیاز به بازاندیشی در مفهوم ‘دولت-تمدن’ را نمایان می‌سازد.

جهان‌صنعت– دامبیسا مویو، اقتصاددان بین‌المللی و نویسنده کتاب «لبه آشوب: چرا دموکراسی در تحقق رشد اقتصادی ناکام مانده است و چگونه می‌توان آن را اصلاح کرد» در مقاله‌ای درباره پنج روند ساختاری که اقتصاد جهان را دگرگون می‌کنند، می‌نویسد: «‌در شرایطی که بی‌ثباتی روبه افزایش است، نیروهای قدرتمند جمعیتی، فناورانه و مالی اقتصاد جهانی را

یارانه‌های انرژی در ایران به یکی از پیچیده‌ترین چالش‌های سیاستگذاری مالی تبدیل شده و توزیع ناعادلانه آن فشار مضاعفی بر کسری بودجه ساختاری کشور ایجاد می‌کند.

بنزین در ایران تنها یک حامل انرژی یا یک نهاده تولید نیست بلکه به‌مثابه یک «دماسنج سیاسی- اجتماعی» و یک «لنگر انتظارات تورمی» عمل می‌کند.

پتروفن ۱۴۰۴ را می‌توان نماد گذار صنعت پتروشیمی ایران از «تولید صرف» به «خلق ارزش مبتنی بر دانش، فناوری و نوآوری» دانست.

اکنون که تحولات بزرگ ژئوپولیتیکی اروپایی‌ها را وادار کرده تا درباره چگونگی تضمین رفاه، امنیت و حاکمیت خود دوباره بیندیشند نباید نوآوری را بدیهی تلقی کنند.

سند ۲۰۲۵ آمریکا با تناقض‌هایی درونی روبه‌رو است که می‌تواند موفقیت آن را به‌طور جدی محدود کند، چرا که این کشور ناگزیر است همزمان دو هدف متعارض یعنی بازسازی توان داخلی و حفظ موقعیت بین‌المللی را دنبال کند.

سند راهبرد امنیت ملی ۲۰۲۵ آمریکا می‌کوشد با کنار گذاشتن برداشت‌های گذشته، چارچوبی تازه برای اعمال قدرت ارائه دهد که بر تمرکز، اولویت‌گذاری و پذیرش محدودیت‌های واقعی استوار است.

امروزه بسیاری از دولت‌ها با تکیه بر صندوق‌های ثروت ملی و شراکت‌های عمومی-خصوصی، سرمایه‌گذاری را بخشی از ابزار امنیت ملی دانسته و از آن برای پیشبرد اهداف ژئوپلیتیک بهره می‌برند.

تحلیل تطبیقی نشان می‌دهد که توسعه چین نه یک «جهش تقلیدی» بلکه «فرانچایزسازی هوشمندانه توسعه» بوده است که دولت مرکزی نقش «مالک برند توسعه» را ایفا کرده و استان‌ها و مناطق ویژه اقتصادی به عنوان «فرانچایز گیرندگان» عمل کرده‌اند.