روزنامه جهان صنعت

درحالی‌که اقتصاد جهانی طی سه‌سال گذشته از شوک‌های ناشی از تورم، افزایش نرخ‌های بهره، جنگ‌های ژئوپلیتیکی و اختلال در زنجیره‌های تامین عبور کرده تازه‌ترین پژوهش‌های نهادهای بین‌المللی نشان می‌دهد مساله اصلی اقتصاد جهان دیگر صرفا مهار تورم نیست بلکه بازگرداندن اقتصادها به‌مسیر رشد پایدار است.

اقتصاد چین در ظاهر نشانه‌هایی از بهبود دارد؛ رشد اقتصادی مثبت مانده، تورم از محدوده منفی خارج شده و سودآوری صنعتی روبه‌افزایش است. با این حال پشت این آرامش نسبی مشکلاتی عمیق قرار دارد.

در حافظه عمومی اقتصاد معمولا با اعداد شناخته می‌شود؛ نرخ تورم، رشد اقتصادی، بیکاری، نقدینگی، نرخ ارز یا کسری بودجه. سیاستمداران نیز اغلب موفقیت یا ناکامی خود را با همین شاخص‌ها توضیح می‌دهند اما در پس این متغیرهای قابل اندازه‌گیری عاملی وجود دارد که اگرچه به‌سادگی در جدول‌های آماری دیده نمی‌شود اما مسیر همه آنها را تغییر می‌دهد: نااطمینانی.

کریستوفر پیساریدس، اقتصاددان برنده نوبل، نسبت به خوش‌بینی گسترده درباره اثر هوش مصنوعی بر رشد اقتصادی هشدار داده است. او معتقد است هوش مصنوعی، برخلاف انتظار شرکت‌های فناوری و برخی دولت‌ها، بعید است اقتصادهای غربی را به دوران رشد سریع بهره‌وری بازگرداند. به گفته او، بخش بزرگی از مشاغل در آمریکا و بریتانیا اساساً در معرض اثر مستقیم هوش مصنوعی نیستند و برای تحقق پیش‌بینی‌های خوش‌بینانه، بخش‌های درگیر با هوش مصنوعی باید جهش بهره‌وری بسیار بزرگی را تجربه کنند؛ جهشی که فعلاً نشانه‌ای از آن دیده نمی‌شود.

اقتصاد ایران بیش از هر زمان دیگری به منابع پایدار رشد نیاز دارد؛ منابعی که بتوانند علاوه بر ایجاد اشتغال و ارزش افزوده، وابستگی اقتصاد را به درآمدهای نفتی کاهش دهند.

یک‌اقتصاددان و عضو هیات‌علمی دانشگاه اهواز درباره آثار آزادسازی منابع بلوکه‌شده ایران اظهار کرد که نخستین اثر این اقدام تاثیر روانی آن بر بازارهاست که می‌تواند به‌کاهش قیمت ارز و طلا منجر شود.

طبق اعلام مرکز آمار ایران، محصول ناخالص داخلی (GDP) به قیمت ثابت سال ۱۴۰۰ در سال ۱۴۰۴ به رقم ۱۰۰,۴۹۲ هزار میلیارد ریال با نفت و ۷۵,۹۴۲ هزار میلیارد ریال بدون احتساب نفت رسیده که نشان از رشد ۰.۲ درصدی محصول ناخالص داخلی با نفت (به قیمت پایه) و ۰.۳- درصدی محصول ناخالص داخلی بدون نفت دارد.

برانکو میلانوویچ، اقتصاددان صربستانی-آمریکایی در مقاله‌ای که در فارن‌پالسی منتشر شده استدلال می‌کند که جهانی‌سازی نولیبرالی که از اوایل دهه‌۱۹۸۰ تا حدود سال۲۰۲۰ بر اقتصاد جهان مسلط بوده بر دو ستون اصلی جهان‌وطنی و رقابت بنا شده بود.

در اقتصاد ایران همیشه رشد اقتصادی خبر اول بوده اما شاید خبر مهم‌تر جایی پنهان شده باشد که کمتر دیده می‌شود یعنی موتور سرمایه‌گذاری.

تشکیل سرمایه ثابت ناخالص یکی از مهم‌ترین شاخص‌های اقتصاد کلان بوده؛ شاخصی که نشان می‌دهد یک اقتصاد تا چه‌اندازه درحال سرمایه‌گذاری برای آینده است.