در ادبیات اقتصادی نااطمینانی با «ریسک» تفاوتی بنیادین دارد. ریسک وضعیتی است که در آن اگرچه نتیجه نامعلوم بوده اما اینکه چه رخ میدهد و نتایج چه میتواند باشد قابل محاسبه است اما نااطمینانی بهتعریف اقتصاددان وضعیتی است که در آن «نمیدانیم چه نمیدانیم».
در ادبیات اقتصاد کلان تورم تنها یکمتغیر پولی یا یکنوسان در شاخص قیمت مصرفکننده نیست بلکه در سطوح بالای خود بهیک پدیده جامعهشناختی و ساختاری تبدیل میشود که مناسبات بنیادین تولید، توزیع و مصرف را دگرگون میکند.
وضعیت اقتصادی ایران به مرحلهای از نااطمینانی رسیده است که در آن بحرانها به وضعیت عادی تبدیل شدهاند و آینده اقتصادی به شدت مبهم و غیرقابل پیشبینی است.
افزایش بحرانهای ارزی در اقتصاد ایران ناشی از نااطمینانیهای سیاسی و تغییر رفتار فعالان اقتصادی است که به تشدید ریسکگریزی و فشار بر بازار ارز منجر شده است.
مهمترین عامل محرک اقتصاد امروز، دیگر تورم یا نرخ بهره نیست بلکه خود نااطمینانی است.
بیاطمینانی دیگر صرفاً یک واژه در ادبیات اقتصادی نیست؛ این روزها نااطمینانی به بازیگری تأثیرگذار در اقتصاد جهانی بدل شده است. در شرایطی که جنگهای تجاری، رقابتهای ژئوپلیتیکی و شوکهای فناوری پیدرپی، بنیان پیشبینیپذیری را متزلزل کردهاند، اقتصاد جهانی با پدیدهای روبهروست که اندازهگیری آن دشوار، اما اثرش عمیق و فراگیر است.
در عصر بینظمی کنونی، اقتصاد جهانی میان افول رهبری آمریکا و خیز فناوریهای تحولآفرینی چون هوش مصنوعی در نوسان است؛ با وجود تنشهای تجاری، بدهیهای فزاینده و آشفتگی ژئوپلیتیکی، جهان هنوز ایستاده است؛ اما ثبات کنونی شکنندهتر از هر زمان دیگر است و اعتماد جهانی در آستانه فرسایش قرار دارد.
نااطمینانی اقتصادی در ایران، ناشی از ناثباتهای سیاسی، تحریمها، سیاستهای پولی متناقض و شرایط متغیر جهانی، به کاهش سرمایهگذاری، بیثباتی بازارها و تضعیف رشد اقتصادی منجر شده است.
جامعه ایرانی ساکن ترکیبی از گروههای گوناگون اجتماعی- اقتصادی است. هر گروه اجتماعی در ایران امروز بخواهد یا نخواهد منافعی دارد که با دیگر همگروههایش گره خورده و نمیتواند به سادگی از درهم تنیدگیها دور شود.
نااطمینانی فزاینده در اقتصاد ایران، ناشی از تورم بالا، تنشهای داخلی و بینالمللی و بیثباتی سیاستهاست و تنها با کاهش تنشها و بازسازی اعتماد عمومی میتوان به امنیت اقتصادی و آرامش اجتماعی رسید.
اخبار مهم










