چند پرسش از وزیر صمت
یکم- وزیر صمت با تاکید بر اینکه باید سرمایهها و تسهیلات به سمت تولید هدایت شود، گفت: واحدهای تولیدی و صنعتی نیازمند نقدینگی هستند تا بتوانند خطهای تولید را احیا و استمرار بخشند. سید محمد اتابک اولویت این وزارتخانه را حمایت از واحدهای کوچک و متوسط دانست و اضافه کرد این واحدها موتور محرک اشتغال کشور هستند. بسته ۷۰۰همتی برای حمایت از صنایع تدوین شده است.
اولویتبندی صنایع براساس ضرورتهای ملی انجام شده است و هدایت اعتبارات نیز بر همین مبنا صورت میگیرد.
دوم- به نظر میرسد وزیر محترم صنایع حاضر نیست از ادبیات اقتصادی که در سالهای ۱۳۶۰ در جمهوری اسلامی به جریان افتاده دست بردارد و نگاهی تازه به مقوله تولید و اقتصاد و صنعت بیندازد. خب، مگر او چه باید میگفت که اینطور سفت و سخت به او یادآوری میکنید که ادبیات منسوخ شده را به کار میگیرد. بهتر نیست پرسشهایتان را درباره سخنان وزیر با صراحت طرح کنید؟
سوم- بله درست است. اول از آخر حرفهای وزیر شروع میکنیم. از وزیر محترم باید پرسید این طرح ۷۰۰هزارمیلیاردتومانی برای کدام جنگ تهیه شده است؟ جنگ ۱۲روزه یا جنگ ۴۰روزه و آیا اندازه واقعی این عدد یکسان باقی مانده است؟
چهارم- آقای وزیر باید توجه کند هدایت کردن منابع به سمت تولید همینطوری و دلبخواه نیست. اگر بخش تولید نسبت به بخش تجارت و خدمات و سرمایهگذاری در بازار سهام و خرید وفروش ارز و سکه نرخ سود بالاتری داشته باشد شهروندان بینیاز از توصیههای وزیر یا هرکس دیگر سرمایه خود را به بخش تولید میبردند.
پنجم- وزیر محترم میگوید: اولویتبندی صنایع براساس ضرورتهای ملی انجام شده است. از او میپرسیم این ضرورت ملی یعنی چه؟ بهتر نیست اولویتبندی براساس بهره وری بالاتر و نیز براساس متغیرهای اقتصاد اولویتبندی شود؟
