نگاهی به سقوط جدی معیشت مستمریبگیران تامیناجتماعی
جهان صنعت_در شرایطی که تورم افسارگسیخته سفره بازنشستگان تامیناجتماعی را بهشدت کوچک کرده و حداقلهای معیشت به رویایی دستنیافتنی تبدیل شده است، تبلیغ فروش «قسطی» برنج و کالاهای اساسی با عنوان «خبر خوب»، به نماد تازهای از فروپاشی کرامت معیشتی بازنشستگان بدل شده است.
به گزارش ایلنا، بازنشستگان و مستمریبگیران سازمان تامیناجتماعی، کسانی که جوانی و عمر خود را پای خطوط تولید و ساختن زیربناهای این جامعه صرف کردهاند، اکنون در دورانی که باید «زنگ تفریح» و زمان استراحتشان پس از ۳۰سال کار سخت باشد، با کابوسی به نام «تامین نان شب» روبهرو هستند. قرار بود پس از سه دهه تلاش، خیالشان از آینده و معیشت راحت باشد اما آنچه امروز در کف جامعه میبینیم، نشان میدهد که برای این قشر شریف، استراحتی در کار نیست.
سازمان تامیناجتماعی و دولتها، برخلاف شعارهای پرطمطراق خود مبنیبر حق تامین آینده برای جامعهای که سرگرم کار است، عملا به فراموشکاران وعدهها تبدیل شدهاند. امروز بهوضوح میبینیم که این شعارها تا چه اندازه تهی از واقعیت است و سرنوشت و کرامت بازنشستگان در اولویت تصمیمگیران نیست. تامیناجتماعی مدام در پرداخت حقوق ماهانه و تسویه معوقات درمانی بازنشستگان با بحران مواجه میشود و از سوی دیگر امیدی به اعداد دولت در لایحه بودجه سال آینده برای افزایش حقوق کارمندان و بازنشستگان خود نیست؛ اعداد ناچیز بودجه سیگنالی خطرناک برای کارگران و بازنشستگان تامیناجتماعی است و نشان میدهد قرار نیست تغییر چشمگیری در سفرههای آنها رخ دهد.
در چنین شرایطی که تورم افسارگسیخته هرروز رکورد تازهای میزند و قیمت مواد خوراکی و اقلام اساسی لحظهای بالا میرود، اکثریت بازنشستگان تامیناجتماعی همچنان «حداقلبگیر» هستند. وقتی سبد معیشت واقعی و خط فقر به ارقام نجومی(بیش از ۴۰میلیونتومان) رسیده است، حقوق ناچیز بازنشستگان که بخش بزرگی از آنهم صرف هزینههای کمرشکن درمان میشود، چگونه میتواند کفاف زندگی را بدهد؟
حذف گوشت تا قسطی شدن برنج
نتیجه بدعهدی دولت و سازمان تامیناجتماعی و بیتفاوتی نسبت به کسانی که دیگر توان کار کردن ندارند، پدیدار شدن صحنههایی دردناک در سطح شهر است؛ بنرهایی که با تیتر «خبر خوب» از فروش اقساطی بدیهیترین ملزومات حیات خبر میدهند. اگر در گذشته میشنیدیم که گوشت قرمز از سفرهها پر کشیده یا قسطی شده است، امروز شاهد آن هستیم که برنج، حبوبات و حتی شویندهها نیز به لیست کالاهای لوکس و قسطی پیوستهاند. سوال اینجاست این سقوط آزاد معیشتی تا کجا قرار است پیش برود.
در همین رابطه یدالله فرجی، فعال صنفی بازنشستگان کارگری با انتقاد شدید از وضعیت موجود و با اشاره به تبلیغات فروش اقساطی موادغذایی برای بازنشستگان گفت: اخیرا تصاویری میبینیم که در آن فروشگاهها با افتخار بنر زدهاند و برنج را به صورت اقساط هفتماهه به بازنشستگان تامیناجتماعی میفروشند و نام آن را هم «خبر خوب» گذاشتهاند. دیدن این صحنهها برای جامعه کارگری دردناک است. بازنشستهای که ۳۰ یا ۴۰سال زحمت کشیده و چرخ تولید را گردانده، آیا باید به حدی از استیصال برسد که برنج و بدیهیترین ملزومات زندگیاش را قسطی بخرد؟
وی افزود: تا پیش از آمدن دولت آقای پزشکیان، وضعیت تعریف چندانی نداشت و بازنشستگان بهسختی روزگار میگذراندند. متاسفانه اما از روزی که دولت چهاردهم مستقر شده، وضعیت روزبهروز بدتر شده است. بازنشسته دیگر توان خرید گوشت ندارد. برخی مسوولان باور نمیکنند و ایراد میگیرند که «مگر میشود کسی گوشت نخورد؟» اما واقعیت تلخ این است که با حقوق ۱۰ تا ۱۲ میلیون تومان بهخصوص اگر بازنشسته مستاجر هم باشد، نهتنها گوشت نمی خورد بلکه اکنون به خرید قسطی برنج، پیاز و سیبزمینی روی آورده است.
فرجی با اشاره به شایعات و آمارهای نگرانکننده اقتصادی تصریح کرد: با این وضعیت بنزین که صحبت از نرخهای بالا میشود و تورمی که خود مرکز آمار آن را بالای ۴۰ تا ۵۰درصد اعلام میکند (که واقعیت بازار بسیار بالاتر است)، اوضاع معیشتی بازنشستگان بهشدت خراب است. فردی که ۳۰سال یک سوم حقوقش را به صندوق تامیناجتماعی داده، اکنون در دوران پیری باید تلاش کند که فقط خودش و همسرش را زنده نگه دارد؛ دیگر بحث نوه، عروس و داماد، مهمانی دادن، شب یلدا یا عید نوروز کاملا منتفی است. اصلا خرید لباس و کفش امکانپذیر نیست و تمام تلاش بازنشسته صرفا برای تامین حداقل کالری برای زنده ماندن است.
این فعال صنفی کارگری با انتقاد از سیاستهای اقتصادی گفت: میوه و لبنیات که مدتهاست از سفرهها حذف شده؛ یک قالب پنیر ۱۲۰هزار تومان شده و قیمت یک کیلو برنج به ۳۰۰هزار تومان و بالاتر رسیده است. متاسفانه ما نمیدانیم داستان چیست؛ این همه برنج که در بنادر و انبارها دپو شده، چرا اجازه ورود به بازار را با قیمت پایین نمیدهند؟ آیا میخواهند قحطی مصنوعی ایجاد کنند؟ هرچند وقتی منِ بازنشسته توان خرید هیچ چیزی را ندارم، همین الان هم برای من قحطی است.
افزایش ناچیز حقوق بر چه مبنایی تعیین شده است؟
فرجی در ادامه با انتقاد صریح از دولتمردان و به ویژه معاون اول رییسجمهور اظهار کرد: «بحث زندگی بازنشستگان دیگر از آمار و ارقام گذشته است. نقد جدی من به آقای عارف و تیم اقتصادی دولت است. آقای عارف! شما که بهعنوان معاون اول رییسجمهور و نماد «ژن خوب» شناخته میشوید، این رقمهای افزایش حقوق برای سال آینده را از کجا درآوردید؟ آقای پورمحمدی در سازمان برنامهوبودجه بر چه مبنایی بودجهریزی میکند؟ وقتی دولت حقوق کارمندان خودش را ۲۰ یا ۳۰درصد افزایش میدهد، فردا در شورایعالی کار میخواهند برای کارگران و بازنشستگان تامیناجتماعی چقدر افزایش دهند؟ ۴۰درصد؟
وی افزود: آقایان مسوول! مگر ۲۰درصد یا ۳۰درصد روی حقوق پایه چقدر میشود؟ یک یا ۲میلیون تومان؟ ۵۰۰هزار تومان آن را که بهعنوان حق عائلهمندی یا مسکن اضافه میکنید کجای این شکاف طبقاتی را پر میکند؟ آقای عارف، آقای پورمحمدی! شما واقعا کجا زندگی میکنید؟ در ایران زندگی میکنید؟
فرجی تاکید کرد: مسوولانی که حقوقهای چند صدمیلیونی میگیرند، نمیدانند خرید دانهای سیبزمینی یعنی چه. من خودم شاهد بودهام که پیرمرد و پیرزن بازنشسته میآیند و نیمکیلو سیبزمینی یا دو عدد پیاز میخرند؛ همانهایی که قبلا گونیهای پنجکیلویی و ۱۰کیلویی میخریدند. این یعنی فاجعه. قدرت خرید کاملا از بین رفته است. آقایان دولت و مجلس! حقوقها با این تورم باید ۱۰۰درصد افزایش یابد تا ما بازنشستگان فقط بتوانیم زنده بمانیم.
