قطعه ۹۰ بهشت‌زهرا پاسخگوی نیاز فوری دفن نیست

گروه جامعه
کدخبر: 609565
قطعه ۹۰ بهشت‌زهرا تنها در بلندمدت به مدیریت دفن کمک می‌کند و در شرایط بحران کنونی پاسخگوی نیاز فوری روز دفن نیست.
قطعه ۹۰ بهشت‌زهرا پاسخگوی نیاز فوری دفن نیست

جهان صنعت- مدیرعامل سازمان بهشت‌زهرا با تاکید بر کمبود قطعات «روز دفن» در تهران، گفت: قطعه ۹۰ تنها در بلندمدت به مدیریت دفن کمک می‌کند و حل اساسی این مساله نیازمند ایجاد همزمان چند آرامستان جدید در اطراف شهر است.جواد تاجیک با اشاره به آخرین وضعیت دفن اموات در بهشت‌زهرا و قطعه تازه ساخته شده ۹۰، اظهار کرد: قطعه ۹۰ در ناحیه یک بهشت‌زهرا قرار دارد و این قطعه جزو قطعات قدیمی محسوب می‌شود و در زمره قطعات روز دفن نیست بنابراین به طور طبیعی استفاده از آن تنها در بلندمدت می‌تواند به مدیریت موضوع دفن کمک کند اما در شرایط بحرانی و اضطراری کنونی که با کمبود قطعات «روز دفن» مواجه هستیم، پاسخگوی نیاز فوری نخواهد بود.

با کمبود قطعات «روز دفن» مواجه هستیم

تاجیک افزود: قطعه ۹۰ همانند سایر قطعات ناحیه یک امکان پیش‌خرید و دفن آزاد دارد و استفاده از بخشی از آن آغاز شده و به‌تدریج شهروندان نیز از آن بهره می‌برند. هر میزان که بتوانیم در نواحی یک و دو از ظرفیت‌های بلااستفاده بهره‌برداری کنیم، در طول زمان هم به شهروندان کمک کرده‌ایم. تاجیک ادامه داد: برای نمونه، قطعه ۹۰ که پیشتر به‌عنوان انبار سنگ مورد استفاده بود، تخلیه و ساماندهی شده است. در مقابل آن نیز قطعه ۹۵ قرار دارد که هم‌اکنون در آن انبار، ناوگان نقلیه، رستوران و واحدهای سنگ‌فروشی فعال هستند و برای انتقال و استقرار این مجموعه‌ها، محل جایگزین پیش‌بینی شده است تا از آن قطعه نیز استفاده شود.

قطعه ۹۵ نیز به ظرفیت دفن افزوده می‌شود

مدیرعامل سازمان بهشت‌زهرا‌(س) گفت: پس از این جابه‌جایی‌ها، قطعه ۹۵ نیز به ظرفیت دفن افزوده خواهد شد. پیش‌بینی می‌شود عملیات احداث و آماده‌سازی این قطعه حدود هفت تا ۱۰‌ماه زمان ببرد و احتمالا در سال‌۱۴۰۶ به بهره‌برداری برسد.

دفن اموات در تهران نیازمند نگاه بلندمدت با افق حداقل ۵۰‌ساله

تاجیک تاکید کرد: با این حال این اقدامات صرفا مسکنی موقت محسوب می‌شود و حل اساسی مساله دفن اموات در تهران نیازمند نگاه بلندمدت با افق حداقل ۵۰‌ساله است. مدیریت شهری نمی‌تواند تنها به نیازهای کوتاه‌مدت توجه کند بلکه باید از ایجاد دغدغه جدید برای مردم جلوگیری شود.

ضرورت ایجاد آرامستان‌های جدید در نقاط مختلف پیرامون تهران

تاجیک راهکار اصلی را ایجاد همزمان چند آرامستان در نقاط مختلف پیرامون تهران دانست و افزود: در این صورت شهروندان می‌توانند براساس محل سکونت خود به نزدیک‌ترین گزینه دسترسی داشته باشند. تحقق این موضوع مستلزم همکاری دستگاه‌های مختلف، به ویژه استانداری برای حل مسائل مربوط به حریم‌های مشترک با شهرستان‌های اطراف است. وی خاطرنشان کرد: هر یک از اراضی پیشنهادی با محدودیت‌هایی مانند حریم‌های امنیتی، نظامی یا ممنوعیت‌های کاربری مواجه هستند و در حال حاضر نیز برای تامین زمین‌های مناسب برای پاسخگویی به نیاز ۱۰ تا ۱۵‌سال آینده با چالش‌هایی در تعامل با شهرستان‌های مجاور تهران روبه‌رو هستیم. اختلاف میان مدیریت شهری و استانداری بر سر نحوه تعیین و اعمال ضوابط «حریم» پایتخت به یکی از چالش‌های جدی در تامین زیرساخت‌های خدماتی تبدیل شده است. این اختلاف دیدگاه باعث شده تصمیم‌گیری‌ها درباره کاربری‌های حیاتی با کندی و توقف مواجه شود.

یکی از مهم‌ترین پیامدهای این وضعیت، تعویق در احداث آرامستان‌های جدید برای تهران است چرا که اغلب زمین‌های پیش‌بینی ‌شده برای این منظور در محدوده حریم شهر و در قلمروی شهرستان‌های اطراف قرار دارند.

در شرایط کنونی آرامستان بهشت‌زهرا در آستانه اتمام ظرفیت روز دفن خود است و طبق اعلام مدیرعامل سازمان بهشت‌زهرا ظرفیت روز دفن تا اردیبهشت‌ماه به پایان می‌رسد. در نتیجه، نبود توافق میان نهادهای مسئول موجب شده روند تامین زمین، اخذ مجوزها و آغاز عملیات اجرایی با وقفه طولانی روبه‌رو شود؛ موضوعی که در شرایط محدودیت ظرفیت آرامستان‌های فعلی به یک دغدغه جدی مدیریتی تبدیل شده است.

با توجه به روند کنونی، روشن است که موضوع تامین ظرفیت دفن در تهران دیگر یک هشدار برای آینده نیست بلکه به واقعیتی نزدیک تبدیل شده که مدیریت شهری ناگزیر از مواجهه فوری با آن است. محدود بودن ظرفیت قطعات موجود و زمان‌بر بودن آماده‌سازی قطعات جدید، نشان می‌دهد که اتکا به امکانات فعلی نمی‌تواند پاسخگوی نیازهای روبه افزایش پایتخت باشد. در چنین وضعیتی، هرگونه تاخیر در تصمیم‌گیری و اجرای طرح‌های توسعه‌ای می‌تواند فشار بیشتری بر ساختار خدمات شهری وارد و روند ارائه خدمات را با اختلال مواجه کند.

در عین حال تامین زمین مناسب و ایجاد آرامستان‌های جدید، مستلزم عبور از موانع اداری و تقویت همکاری میان نهادهای مختلف است. این مساله تنها یک پروژه عمرانی نیست بلکه بخشی از برنامه‌ریزی کلان برای مدیریت شهری پایدار محسوب می‌شود. اگرچه اقدامات اخیر می‌تواند تاحدی از شدت کمبودها بکاهد اما حل ریشه‌ای این چالش نیازمند تصمیم‌های اساسی، نگاه آینده‌نگر و اقداماتی هماهنگ است تا تهران در سال‌های پیش‌رو با بحران جدی‌تری در این حوزه مواجه نشود.

منبع:ایسنا

آخرین اخبار