رنج مردم اندازهگیری نمیشود
ادارهکنندگان کشور و جنگ و آتشبس اطلاعات پرشماری دارند و برپایه آن اطلاعات از رفتار و گفتارهای مقامهای آمریکایی میگویند این کار باید بشود و آن کار نباید بشود و برای زندگی میلیونها ایرانی گرفتارشده تصمیم میگیرند. برای این گروه از مقامهای پیداوپنهان که نقشههای دشمنانشان را براساس اطلاعات و بر پایه تجربههای تازه به دست آورده صحنه نبرد روشن است. به طور مثال حالا که آمریکاییها برای محاصره دریایی بنادر و جزیرههای ایرانی و نیز تنگه هرمز اقدام کرده و ادعا میکنند پیروزیهایی به دست آوردند ادارهکنندگان جنگ به مدیران دیپلماسی توضیح میدهند اگر در این وضعیت پای میز گفتوگو بروند فایدههای آن اندک است و باید روزی به جایی بروند که این محاصره به طور رسمی از سوی آمریکاییها برداشته شود.
این وضعیت اما برای میلیونها ایرانی که گرفتار شده و نزدیک به ۱۰ ماه است که در هنگامه و غوغای جنگ و آتشبس زندگی میکنند این رفتار از سوی ادارهکنندگان کشور به دلیل نداشتن اطلاعات و نیز توضیح ندادن وضعیت قابل فهم نیست. مردم و شهروندانی که کارشان را از دست داده و درآمدشان نابود شده و نیز چشماندازی هم برای آینده ندارند این وضعیت جز رنج و درد و سردرگمی چیزی نداشته است. معمایی که شهروندان نمیتوانند بفهمند این است که آیا گفتوگو نکردن با آمریکاییها و بینتیجه بودن گفتوگوهای احتمالی تا چه زمانی ادامه دارد تا آنها بتوانند برای بدبختی خود برنامهریزی کنند.
باید به میلیونها ایرانی که نمیدانند این وضعیت تا کی ادامه دارد و هدف نهایی ادارهکنندگان جنگ چیست حق داد که بدانند دستکم راه و بیراه کدام است و در کدام نقطه باید ایستاد. نمیشود به شهروندان توضیح نداد و از آنها خواست که تماشاچی باشند و صحنه را نگاه کنند تا روزی که به آنها گفته شود پیروز شدهایم. درد و رنج ایرانیان را از اینکه تکلیف خود را نمیدانند نمیتوان اندازه گرفت و نمیتوان به آنها گفت رنج نکشند بلکه خرسند باشند که جمهوری اسلامی رودرروی بزرگترین قدرت نظامی جهان ایستادگی کرده و برخی تحلیلگران در جهان این مقاومت را ستایش میکنند.
نمیتوان و نباید از هزاران هزار جوان ایرانی که دیگر به کلاسهای درس نمیروند و از خانه و از راه دور میخواهند آموزش ببینند درخواست کرد که نباید غصه بخورند و حتی آنها را از حق غصه خوردن نهی کرد. نمیشود به شهروندان گفت ببینید جهان دچار چه مشکلاتی شده است و دلیلش هم جنگ ایران با آمریکا و اسرائیل است و گفت ببینید پروازها در غرب کاهش یافته است، تامین غذا و قیمت آن در دنیا به زیان مصرفکنندگان غربی شده است پس باید احساس پیروزی کرد.
ایستادگی در برابر خواستههای آمریکایی که به هرحال دارای قدرت نظامی و اقتصادی بزرگی است از سوی ادراهکنندگان جنگ ارزشمند است اما باید زمان آن برای شهروندان آشکار شود و مردم بدانند تا چند ماه یا چند سال باید با شرایط موجود زندگی کنند. رنج و درد مردم انکار ناشدنی و البته اندازهگیری آن سخت است.
