دیپلماسی قایق توپ دار علیه مادورو
جهان صنعت – نیویوکتایمز در گزارشی با افشای جزئیات پشت پرده شکلگیری کارزار واشنگتن علیه ونزوئلا که هدف اصلی آن برکناری مادورو است، تشریح کرد که چگونه نفت، موادمخدر و مهاجرت این کارزار رییسجمهور، ترامپ را تقویت کرد.
ماجرا از یک شب بهاری در دفتر بیضی شکل (دفترکار رییسجمهور آمریکا در کاخ سفید) شروع شد. وقتی دونالد ترامپ از مارکو روبیو، وزیر امور خارجه خود پرسید که چگونه با ونزوئلا سختگیرانهتر برخورد کند.
در اواخر ماه مه بود که قانونگذاران کوبایی-آمریکایی ضد چپ که ترامپ برای امضای لایحه سیاست داخلی خود به رای آنها نیاز داشت، از او میخواستند که با متوقف کردن عملیات نفتی شرکت شِورون(Chevron) در ونزوئلا فشار بر این کشور را تشدید کند اما ترامپ نمیخواست تنها جای پای آمریکا در صنعت نفت ونزوئلا را از دست بدهد، جایی که چین بزرگترین بازیگر خارجی است.
به گزارش ایسنا در ادامه این مطلب آمده است: ترامپ در حال بررسی مجوز به شورون برای ادامه کار بود. او به روبیو که مدتها از مخالفان سرسخت ونزوئلا و کوبا بود گفت که باید به قانونگذاران و سایرین نشان دهند که میتوانند نیکولاس مادورو، رییسجمهور ونزوئلا را که ترامپ در دوره اول ریاستجمهوری خود سعی در برکناری او داشت، سرکوب کنند.
روزنامه نیویورکتایمز با این مقدمه نوشت: استفن میلر یکی دیگر از دستیاران حاضر در جلسه گفت که ایدههایی دارد. او در هفتههای قبل به بررسی حملات به قایقهای مظنون به حمل مواد مخدر در سواحل آمریکای مرکزی روی آورده بود در حالیکه پیش از آن با دیگر مقامات در مورد وعده انتخاباتی دونالد ترامپ برای بمباران آزمایشگاههای تولید فنتانیل صحبت میکرد بنابراین مشورتهای میلر بر ونزوئلا متمرکز نبود اما سه هدف سیاسی جداگانه در آن شب باهم ادغام شدند؛ فلج کردن مادورو، استفاده از نیروی نظامی علیه آنچه واشنگتن کارتلهای موادمخدر میداند و تضمین دسترسی به ذخایر عظیم نفت ونزوئلا برای شرکتهای آمریکایی.
دو ماه بعد ترامپ یک دستورالعمل مخفی امضا کرد که به پنتاگون دستور میداد عملیات نظامی علیه کارتلهای مواد مخدر آمریکای لاتین انجام دهد و بهطور خاص خواستار حملات دریایی شد. اگرچه توجیه ظاهری این عملیات به طور کلی موادمخدر بود اما این عملیات قدرت آتش دریایی عظیمی را در سواحل ونزوئلا متمرکز میکرد.
به نوشته نیویورکتایمز نتیجه جلسه، یک کارزار فشار نظامی فزاینده با هدف برکناری مادورو از قدرت بوده است.
این کارزار با حملات ایالاتمتحده که منجر به کشته شدن دستکم ۱۰۵نفر در قایقها در کارائیب و شرق اقیانوس آرام شده، محاصره تانکرهای نفتی که به بنادر ونزوئلا وارد و از آن خارج میشوند و تهدیدهای ترامپ برای انجام حملات زمینی در ونزوئلا مشخص شده است. این، نشان دهنده تلاشهای مشترک روبیو و میلر است که بهطور مشترک روی سیاستهایی علیه نیکولاس مادورو کار کردهاند. هرکدام با تمرکز بر اهداف دیرینه به این سمت آمدهاند: برای مارکو روبیو، پسر مهاجران کوبایی که بهعنوان مشاور امنیت ملی کاخ سفید نیز فعالیت میکند، فرصتی برای سرنگونی یا فلج کردن دولتهای ونزوئلا و متحد آن، کوبا و برای استفان میلر، معمار سیاستهای ضدمهاجرتی ترامپ، فرصتی برای پیشبرد هدف خود در اخراجهای گسترده و ضربه زدن به گروههای خلافکار در آمریکای لاتین.
روزنامه آمریکایی در ادامه گزارش خود خاطرنشان کرد که این روایت از چگونگی قرار گرفتن ونزوئلا در مرکز دستور کار سیاست خارجی دولت در سال جاری – تا مرز یک جنگ احتمالی- براساس مصاحبههایی با مقامات فعلی و سابق آمریکایی است که تقریبا همه آنها به دلیل حساسیتهای مربوط به امنیت ملی، تنها به شرط ناشناس ماندن حاضر به صحبت کردن شدند.
به گفته این مقامات، آنها تلاش کردند تا راههایی برای حمله به کسانی که کارتلهای مواد مخدر معرفی می شوند در کشورهای خود در آمریکای لاتین بیابند و در این میان بهنظر میرسید که رییسجمهور ترامپ تحتتاثیر استدلال روبیو مبنیبر اینکه مادورو باید بهعنوان یک سلطان مواد مخدر دیده شود، قرار گرفته است.
این مقامات همچنین گفتند که تمرکز بر ونزوئلا پس از اواخر ماه مه، زمانی که ترامپ از مذاکرات سخت با شرکت شورون ناراحت بود، تشدید شد. نفت ونزوئلا بیش از آنچه قبلا گزارش شده بود، در مذاکرات ترامپ محوریت داشته است.
در ماه سپتامبر دولت آمریکا وارد مرحلهای شد که تاکنون خونینترین مرحله از مبارزات ضد مادورو بوده است. این مرحله اکنون به ۲۹حمله مرگبار قایق در چهار ماه گذشته میرسد؛ عملیاتی که بسیاری از کارشناسان حقوقی آن را قتل یا جنایات جنگی میدانند. دولت میگوید اطلاعاتی دارد که قایقها را به قاچاق مواد مخدر مرتبط میکند. شواهد اما این ادعا را بهطور علنی ارائه نکرده است. روبیو در ۱۹دسامبر به خبرنگاران گفت که هدف از حمله به قایقها این است که با ایجاد ترس، «دیگر کسی نخواهد سوار آن قایقها شود.»
نیویورکتایمز در ادامه نوشت: بذرهای نظامیسازی رویکرد ترامپ علیه مادورو و ونزوئلاییها اما در ماه فوریه کاشته شد، زمانیکه روبیو با نایب بوکله، رهبر اقتدارگرای السالوادور بر سر این به توافق رسید که ایالاتمتحده نزدیک به ۵میلیون دلار برای ارسال حدود ۳۰۰ونزوئلایی متهم به عضویت در باندهای تبهکار به مرکز بازداشت تروریسم السالوادور یا CECOT پرداخت خواهد کرد.
روبیو اندکی پس از دیدارش با بوکله، هشت گروه خلافکار آمریکای لاتین را به عنوان سازمانهای تروریستی خارجی معرفی کرد. ترن د آراگوا، یک باند ونزوئلایی در صدر این فهرست قرار داشت.
ترامپ در ماه مارس یک فرمان اجرایی را امضا کرد که به این قانون استناد میکرد و عنوان آن هشدار «تهاجم ترن د آراگوآ به ایالاتمتحده» بود. با نگاهی به گذشته این فرمان آغاز مهمی علیه نیکولاس مادورو بود: این اولین اقدام رسمی دولت در معرفی او و ایالاتمتحده به عنوان درگیر در نوعی جنگ بود. برخلاف ارزیابی مخفی اطلاعاتی ایالاتمتحده گفته شده بود که ترن د آراگوآ ابزاری برای مادورو است.
بسیاری از بیش از ۲۵۰مرد ونزوئلایی که به السالوادور فرستاده شدند، هیچ ارتباطی با ترن دآراگوآ یا سابقه کیفری قابل توجهی نداشتند و برخی از آنها شکنجه و سوءاستفاده گسترده در زندان CECOT را توصیف کردهاند.
نیویورک تایمز با بررسی اهمیت نفت در شکلگیری سیاستهای ترامپ درخصوص ونزوئلا تصریح کرد: سالهاست که شرکت شورون به یک امتیاز منحصر به فرد در دنیای شرکتهای آمریکایی چنگ زده است: داشتن مجوز از دولتهای آمریکا و ونزوئلا برای تولید و صادرات نفت در سرمایهگذاریهای مشترک. به همین دلیل این شرکت امسال به یک برگ برنده در مذاکرات محرمانه بین ترامپ، مادورو و قانونگذاران آمریکایی تبدیل شد و با یک اقدام محور آقای ترامپ به سمت اقدام نظامی گره خورد.
