تعطیلیهای پیاپی و تیر خلاص بر آموزشوپرورش
سارا پوردلجو– موضوع تعطیلی مدارس و بعضا ادارهها، دانشگاه و… موضوع جدیدی نیست. وضعیت کیفیت آموزش به خودی خود بسیار تاسفآور است. آزمونهای بینالمللی تیمز و پرلز نشان میدهد که رتبه دانشآموزان سال چهارم ایرانی در میان کشورها در خواندن، ۴۰ از ۴۳، ریاضی ۵۳ از ۵۸ و علوم ۴۹ از ۵۸ بوده است و از هر ۱۰ دانشآموز، ۷ نفر به حداقل یادگیری نمیرسند و ایران را از این نظر جزو کشورهایی با عملکرد ضعیف قرار دادهاند. فقر، کمبود مدرسه و امکانات از جمله دلایل کاهش کیفیت سوادآموزی است اما هدف این گزارش تاثیر افزایش تعطیلیها بر کیفیت آموزش در نسل جدید است. فاجعهای که کارشناسان در این مورد هشدار میدهند. بدون اغراق شروع سال تحصیلی ۱۴۰۴ با بیش از یک ماه تعطیلی کامل یا آموزش مجازی همراه بوده است. مسالهای که والدین از آن گلایه دارند، کاهش کیفیت آموزش در مدارس و افت تحصیلی فرزندانشان است. تعداد زیادی از والدین معتقدند که فرزندشان از سال تحصیلی گذشته عملا چیزی متوجه نشده و مجبورند خودشان مسوولیت آموزش را برعهده بگیرند.
جذب نیروهای ضعیف در آموزشوپرورش
مدارس دولتی موظف به استخدام نیروهایی است که از طرف آموزشوپرورش معرفی شدند و در آزمون آن شرکت کردند، هستند. چیزی که والدین و آموزگاران از تجربه خود میگویند که جذب نیروهای ضعیف به آموزشوپرورش و ناتوانی آنها در اداره کلاس و ارائه آموزش درست و ایجاد ارتباط مفید با دانشآموزان، در مجموع به گسست رابطه عاطفی میان دانشآموزان با مدرسه منجر شده است. این موضوع در مدارس غیرانتفاعی به فاجعه بزرگتری بدل شده است. بسیاری از آموزگاران استخدامی در مدارس غیرانتفاعی، بازنشستگان مدارس دولتی هستند که سن آنها و اختلاف نسل و فرهنگ هر دهه در شکاف عاطفی بین دانشآموزان و معلمان تاثیر بسزایی دارد.
هزینهای که تعطیلی بیش از حد مدارس بر دوش خانواده میگذارد.
شهریه سالانه مدارس غیردولتی بهویژه در مناطق یک، ۲ و ۳ بالای ۱۰۰میلیون تومان است. والدین که به امید آموزشوپرورش فرزندشان با کیفیت بیشتر به این مدارس روی میآورند، از تعطیلیها شاکی هستند. بابت هر روزی که دانشآموزان در مدرسه حضور دارند هزینه بالایی دریافت شده که تعطیلیها باعث کاهش آن نمیشود. یعنی هزینه بابت هیچ پرداخت شده است. از هزینه سرویس گرفته تا خدمات و کلاسهای فوق برنامه در این مدارس.
آموزش مجازی و برنامه شاد جایگزین ضعیف آموزش حضوری
تعطیلی پیاپی مدارس به این بهانه که آموزش به صورت مجازی انجام شود، عملا پاک کردن صورت مساله و گول زدن خود است. نه دانشآموزان به ویژه در مقطع دبستان با تمرکز پای آموزش مجازی مینشینند و نه همه معلمها میتوانند به صورت مجازی آموزش دهند. بسیاری از آموزگاران همچنان با سازوکار آموزش مجازی آشنایی ندارند و مجبورند آموزش را از سر خود باز کنند. رییس هیاتمدیره کانون مدارس اسلامی به نقل از مهر در این خصوص میگوید که وقتی مسوولان نظام آموزشی و مسوولان کشور به همین راحتی بهخاطر دلایل متعدد مدارس را تعطیل میکنند دانشآموزان فکر میکنند که نظام آموزش بیاهمیت است و متوجه میشوند مسائل درسی و پیشرفت علمی کشور از موضوعات بیاهمیت برای مسوولان است.
از طرفی، برنامه «شاد» بهصورت یک شبکه بومی قابل دفاع است اما اینکه ما به یک بستر مجازی اتکا کنیم و فکر کنیم این تعداد دانشآموز و معلم در سراسر کشور میتوانند با شبکه شاد بهصورت کیفی در نظام آموزشی فعالیت کنند تلقی اشتباهی است.
چه باید کرد؟
کاهش ساعات حضور دانشآموزان در مدرسه، حذف زنگ ورزش و ارائه تسهیلاتی به دانشآموز در ساختمان که دیگر شرایط آلودگی هوا، سرما یا برف که از حضور دانشآموزان در حیاط مدرسه جلوگیری کند، موجب میشود تا دانشآموز فقط در ساختمانهای مدارس حضور داشته باشد.
تقویت زیرساختهای آموزش مجازی و برگزاری کلاسهای آموزشی برای آموزگاران جهت شرایط اضطراری که منجر به تعطیلی مدارس میشود، میتواند تاثیر بسزایی داشته باشد.
