افزایش تولید فولاد ایران در دل چالشها
جهان صنعت– با وجود محدودیتهای برق و گاز، صنعت فولاد ایران در هشت ماهه نخست امسال توانست تولید خود را ۵درصد افزایش دهد و در ماههای خاص به رکورد ۳/۳میلیون تن برسد، جایگاهی که کشور را بهعنوان هفتمین تولیدکننده فولاد جهان در این بازه زمانی مطرح کرد. به گفته رییس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، تامین برق داخلی فولادسازان و مدیریت هوشمند تعمیرات واحدها نقش کلیدی در این رشد داشته و تامین کامل انرژی و گاز میتواند تولید سالانه را به بیش از ۴۰میلیون تن برساند.
بهرام سبحانی درباره میزان تولید فولاد ایران در هشت ماهه امسال اظهار کرد: آمارها نشان میدهد که با ۵/۲۱میلیون تن تولید نسبت به هشت ماهه سال گذشته حدود ۵درصد افزایش تولید داشتیم که این افزایش تولید بهطور عمده ناشی از تامین برق بیشتر نسبت به سال گذشته است. وی افزود: چند تا از واحدهای نیروگاهی خود فولادسازها مثل فولاد مبارکه وارد مدار شد و مقدار قابلتوجهی نیز برق آزاد مانند برق «قطع نشو» از طریق بورس خریداری کردند که این دو عامل کمک کرد تا امسال نسبت به هشت ماهه سال قبل برق بیشتری به صنعت فولاد اختصاص داده شود که نتیجه آن افزایش ۵درصدی تولید فولاد بود. رییس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران بیان کرد: در واقع با این رشد تولید اگر بتوانیم در چند ماهه باقیمانده سال نیز با آن ظرفیتهای که در فروردین و مهر ماه تولید کردیم، تولید کنیم میتوانیم امیدوار باشیم که تولید امسال ما به ۳۲تا۳۳میلیون تن میرسد، مشروط بر اینکه در این مدت چند ماه باقیمانده از سال محدودیت گاز و برق خیلی سنگینی به فولادسازان ندهند. سبحانی ادامه داد: با این ظرفیت تولید ما کماکان دهمین تولیدکننده برتر فولاد جهان هستیم اما در فروردینماه آمار تولید فولاد ما به ۳ و ۳دهم میلیون تن رسید چون در آن ماه نه محدودیت برق و نه محدودیت گاز داشتم.
تولید فولاد ایران همچنان صعودی
سبحانی افزود: در مهرماه امسال که با محدودیت کمتری مواجه بودیم، باز هم توانستیم حدود ۳ و ۳دهم میلیون تن فولاد تولید کنیم که در این دو ماه خاص در مقایسه با تولید جهانی فولاد ما افزایش نسبتا خوبی داشتیم و جایگاه هفتمین تولیدکننده جهان را به دست آوردیم که بخشی از این ارتقا جایگاه ناشی از افزایش تولید ما بود و بخشی نیز از کاهش تولید در سطح جهانی بود. رییس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران گفت: اکنون میتوانیم بگوییم در فروردین و مهر که توانستیم جایگاه هفتم را به فولاد ایران اختصاص بدهیم، اگر با همین روال در ۱۲ماه سال انرژی برای این صنعت تامین میشد، ما برای همیشه جایگاهمان در بین تولیدکنندگان برتر فولاد جهان هفتم بود و خیلی از کشورهای که اکنون جلوی ما هستند مثل آلمان و برزیل بعد از ما قرار میگرفتند. سبحانی افزود: متاسفانه به دلیل کمبود برق و گاز و محدودیتهای ناشی از آن به غیر از فروردین و مهر ما نتوانستیم آن ظرفیت تولید ۳ و ۳دهم میلیون تن را حفظ کنیم و به حدود ۳میلیون تن یا ۳ و یکدهم میلیون تن در ماه رسیدیم. وی گفت: با این حال فولادسازان ما سعی کردند با برنامهریزیهای که انجام میدهند، با جابهجایی برنامههای تعمیراتی شأن کاری کنند که از محل محدودیتهای انرژی کمترین آسیب را ببینند اما از طرف دیگر انتظار دارند که دولت از آنها کمک کند.
رییس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران افزود: باتوجه به اینکه کل گازی که در این صنعت فولاد از سنگآهن تا محصول نهایی مصرف میشود، چیزی کمتر از ۵درصد کل گاز مصرفی در کل کشور است، تولیدکنندگان فولاد انتظار دارند که این ۵درصد را محدود نکنند و اجازه بدهند که ما با ظرفیت کامل کار کنیم.
۴هزار مگاوات تولید داخلی برق فولادسازان
سبحانی گفت: همینطور نیاز صنعت فولاد به برق، حدود ۵هزار و ۵۰۰ مگاوات است که بهطور تقریبی حدود ۴هزار مگاوات را خود فولادسازان تولید میکنند و یکهزار و ۵۰۰مگاوات در ماه کمبود برق داریم که باید از شبکه بگیریم. وی افزود: اگر آن کاهش نیز برداشته شود و بتوانند ۵هزار و ۵۰۰مگاوات برق مورد نیاز را برای صنعت فولاد تامین کنند و گاز را هم در حد ۴۰میلیون مترمکعب در روز که حدود ۵درصد مصرف کل گاز کشور است، تامین کنند ما بهطور قطع ۴۰میلیون تن تولید فولاد را در سال رد میکنیم و جایگاه ما به هفتم یا ششم ارتقا پیدا میکند. رییس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران گفت: موضوع دیگری که هم روی تولید فولاد تاثیرگذار بوده و هم روی صادرات و ارزآوری، بحث تعیین نرخ ارز برای صادرات محصولات فولادی است. سبحانی افزود: ما تا یکی،دو ماه پیش موظف بودیم که کل ارز حاصل از صادرات را در تالار اول مبادله کنیم و این موضوع چون برای تولیدکنندگان جز زیان چیزی نداشت بنابراین انگیزهای برای تولید و صادرات نبود، آنچه صادر میشد توسط تجاری بود که از عرضه ارزشان در تالار اول معاف بودند و میتوانستند با ارز حاصل از صادرات فولاد، قطعات ماشینآلات و تجهیزات وارد کنند یا در نهایت ارزشان را در تالار دوم بفروشند در حالی که ارز حاصل از صادرات خود فولادساز حتما باید در تالار اول عرضه میشد.
منبع: دنیای معدن
