روزهای غبارآلود
محمدصادق جنان صفت
اینترنت در کشور هنوز جان ندارد و باوجود وعدههای دولتیها قطعی ادامه دارد. به این ترتیب میلیونها نفر که از راه وصل شدن به اینترنت و فروش کالا و خدمات روزی خود را بهدست میآوردند در بدترین روزها بهسر میبرند. برخی خبرهای منتشر شده از سوی سایتهای خبرگزاری رسمی نشان میدهد حتی خرید کالاهایی مثل تخممرغ با کاهش ۴۰درصدی از سوی خریداران روبهرو شده است. بعضی خبرها نشان میدهد درآمد شهربازیها در کشور به صفر رسیده است. دیگر از صفهای خرید در کنار رستورانهای مشهور ویژه طبقه متوسط خبری نیست. کارفرمایان همچنان نگران تامین نیازهای مالی خود و همچنین نبود تقاضای موثر هستند. صدها هزار فروشنده کیفوکفش و پوشاک نیز در شرایط بیمشتری ماندن باقی ماندهاند. به این ترتیب میتوان انتظار داشت اگر فضای سیاسی کشور اینگونه که هست بماند چرخ اقتصاد کند و کندتر شود.
از سوی دیگر نگاهی به فضای سنجاقشده به سیاست خارجی نشان میدهد رهبران نیروهای نظامی هر روز و هر ساعت در گفتوگوهای خود با رسانههای حکومتی از آماده بودن برای هر رخداد احتمالی میگویند و به راهبرد گیجکننده آمریکا در برابر جمهوری اسلامی واکنش نشان میدهند. برخی از این رهبران نظامی میگویند نبرد با آمریکا را در دستورکار دارند و از جنگ هراس ندارند. واقعیت این است که در چنین شرایط غبارآلودی که نمیتوان چندقدمی رو به جلو را دید تصمیمگیری برای شهروندان بسیار دشوار است. شوربختانه سخنان رییسجمهور پزشکیان و دیگر مقامهای دولتی نیز در ذهن و دل ایرانیان نهادینه نمیشود و مردم تردید دارند تا روزگار چنین است کاری از دست پزشکیان برآید. رییسجمهور نیز جز بیان دردها و نیز سخنان اندرزگونه و سرشار از امیدوارسازی چیزی در اختیار ندارد که به مردم بدهد.
شهروندان ایرانی هنوز با بهت و شگفتی به رخدادهای دیماه نگاه میکنند و در فضای غبارآلود چشمهایشان برای این همه چیز در کوتاهمدت ناتوان شده و هیچکس نمیداند چه باید کند. در این وضعیت غبارآلود که چشمچشم را نمیبیند نباید انتظار رفتار بر پایه شناخت و آگاهی داشت. باید به داد میلیونها میلیون کارگر مزدبگیر، کارمندان، دهقانان خردهپا و نیز پیشهوران رسید که از یکسو زیر فشار روزافزون هزینه زندگی حداقلی گیر افتاده و از سوی دیگر غبارآلود بودن فضای بیرونی آنها را کلافه کرده است. نمیتوان در چنین فضایی چیزی دید.
