بهترین و بدترین کشورها برای استخدام در اروپا
جهان صنعت – اروپا بهطور منظم خود را بهعنوان یکی از جذابترین مقاصد سرمایهگذاری معرفی میکند. حجم سرمایهگذاری مستقیم خارجی نگهداریشده در اتحادیه اروپا بهتنهایی به حدود ۱۰ تریلیون میرسد؛ بازاری که از نظر تعداد مصرفکنندگان، بزرگترین بازار واحد جهان بهشمار میآید.
به گزارش یورونیوز با توجه به این واقعیت، شرکتهای خارجی همواره بهدنبال بهترین کشور برای گسترش فعالیتهای خود هستند. با این حال پراکندگی سیاسی، قانونی و اداری در قاره اروپا باعث شده تشخیص اینکه کدام کشور گزینه مناسبتری است، چندان ساده نباشد.
در همین چارچوب یک مطالعه جدید میتواند به شرکتها در یافتن مسیر درست کمک کند. این گزارش بهترین و بدترین کشورهای اروپایی را برای شرکتهایی که بهدنبال جذب نیروی کار هستند، رتبهبندی کرده است.
براساس گزارش «کنفرانس بورد» یک اندیشکده جهانی پژوهشهای اقتصادی و کسبوکار با مقر اصلی در آمریکا ترکیبی از مهارتهای بالا، فرهنگ قوی کسبوکار و هزینههای نسبتا متعادل نیروی کار، دانمارک را به بهترین مقصد برای شرکتهایی تبدیل کرده که قصد استقرار یا توسعه فعالیت در اروپا را دارند. در فهرست ۱۰کشور برتر این گزارش، کشورهای شمال اروپا و همچنین اقتصادهای کوچک اما ثروتمندی دیده میشوند که در سازگاری و مهارت نیروی انسانی عملکرد بالایی دارند.
هریک از شاخصهای ارزیابی در این گزارش از ۱۰۰ امتیازدهی شدهاند. سوییس که در جایگاه دوم قرار دارد، تنها کشوری است که در شاخص استعداد و مهارت امتیاز کامل ۱۰۰ را کسب کرده است؛ هرچند هزینه بالای زندگی همچنان چالشی جدی برای شرکتهایی بهشمار میرود که قصد جذب نیرو در این کشور را دارند.
با این حال،گزارش به مشکلات مهمی اشاره میکند؛ از جمله کاهش جمعیت فعال اقتصادی که عرضه نیروی کار را تهدید میکند، افزایش هزینههای نیروی کار و روند کند پذیرش فناوریهای دیجیتال. آلمان همچنین در شاخص رقابتپذیری نیروی کار امتیاز بسیار پایینی کسب کرده و با نمره۲۵، پس از پرتغال با امتیاز ۱۹، دومین رتبه ضعیف را در میان ۲۰ کشور برتر این فهرست دارد.
بریتانیا، تداوم پیامدهای برگزیت
بریتانیا با فاصلهای اندک پس از آلمان و در جایگاه دوازدهم قرار گرفته است. این کشور همچنان تحتتاثیر بیثباتیهای مقرراتی پس از برگزیت و نابرابری مزمن در سرمایهگذاری منطقهای قرار دارد. با این حال پژوهشگران میگویند بازار کار بریتانیا همچنان انعطافپذیر است و از ایجاد پویای فرصتهای شغلی، بخش خدمات قدرتمند و پایگاه مناسب استعدادهای انسانی بهره میبرد. در گزارش آمده است: تصویر کلی بازاری چابک اما محدود است که به رشد مبتنیبر خدمات و جریان استعدادهای بینالمللی متکی است.
فرانسه و ایتالیا، مشکلات متفاوت، رتبهای نزدیک
فرانسه با رتبه هجدهم و ایتالیا با رتبه بیستم، عملکرد ضعیفتری نسبت به دیگر کشورها دارند. در مورد فرانسه، رقابتپذیری این کشور تحتتاثیر سختی ساختارها قرار گرفته است. رابرت مایار، نویسنده گزارش به یورونیوز گفت: مقررات پیچیده و انعطافپذیری محدود، سرعت سازگاری و گسترش فعالیت شرکتها را کاهش میدهد. در مقابل ایتالیا در سوی دیگر این طیف با چالشهای حکمرانی، کیفیت مدیریت و کندی نوآوری خارج از خوشههای صنعتی سنتی مواجه است.
مایار گفت: ایتالیا از کمبود مهارت رنج نمیبرد بلکه مشکل آن تبدیل این مهارتها به بهرهوری در مقیاس بزرگ است. گسترش ضعیف فناوری دیجیتال، کاهش جمعیت و اصطکاکهای حکمرانی مانع از آن میشود که دانش صنعتی قوی به عملکرد اقتصادی فراگیر تبدیل شود. او افزود: هر دو کشور از استعدادها و نهادهای قدرتمند برخوردارند اما موانع ساختاری اجازه نمیدهد این ظرفیتها به چابکی و رقابتپذیری واقعی تبدیل شود.»
شکارچیان بینالمللی نیروی کار
این سازمان همچنین از مدیران منابع انسانی و رهبران کسبوکار پرسیده است که هنگام تصمیمگیری برای جابهجایی یا گسترش فعالیت، چه عواملی برایشان اولویت دارد. داشتن مهارتهای مناسب برای نقشهای شغلی فعلی و آینده با ۵۱درصد در صدر اولویتها قرار دارد. پس از آن بهرهوری بالا با پشتوانه توانمندیهای فناورانه با ۲۸درصد و همچنین مالیات رقابتی نیروی کار برای کاهش هزینهها با ۲۸درصد اهمیت دارند. در مقابل برابری فرصتها در بازار کار با اختلاف زیاد کماهمیتترین عامل تلقی شده و ۶۲درصد پاسخدهندگان آن را در پایینترین اولویت قرار دادهاند.
