• همه‌ساله مبلغی که به‌حقوق کارگر و بازنشسته و کارمند افزوده می‌شود حتی به‌اندازه تورم هم نیست. از این‌منظر به‌لحاظ علمی ما چیزی به‌نام افزایش حقوق در ایران نداریم بلکه درعمل ترمیم حقوقی بوده که توسط تورم تخریب شده و تازه این‌ترمیم نیز در اغلب سال‌ها بسیار ناقص و ناکافی بوده و قدرت خرید و ارزش خود را به‌مرور از دست داده است.

  • تنها ۰.۰۳ درصد تهرانی‌ها در جشن هالووین حدود ۳۰ میلیارد تومان هزینه کردند؛ رقمی که معادل حقوق یک ماه نزدیک به ۳ هزار کارگر است و نشان می‌دهد بخش کوچکی از جمعیت، چقدر از واقعیت اقتصادی مردم فاصله گرفته‌اند.

  •  میلیون‌ها کارگرمزدبگیر ایرانی برایشان تفاوتی نمی‌کند دلیل نرخ تورم شتابان تغییرات نرخ ارز است یا رشد نقدینگی. کارگران مزدبگیر و البته صدها‌هزار آموزگار و دیگر کارمندان دولت نیز برایشان اهمیتی ندارد که دلار گران‌قیمت دلیل رشد تورم است یا اینکه سیاست‌های پولی و رفتارهای اسراف‌گونه بودجه.

  • وجود سندیکاهای مستقل موجب شنیده شدن صدای کارگران و ایجاد تعادل و عدالت در بازار کار و اقتصاد می‌شود.

  • برای یک خانواده‌ی ۴ نفره کارگری، مصرف حداقل ۵ کیلوگرم گوشت در ماه به‌عنوان منبع اساسی پروتئین، یک نیاز اولیه و غیرقابل چشم‌پوشی است (سرانه ماهانه حدود یک کیلو در ماه). قیمت ۵ کیلو گوشت قرمز ۵ میلیون تومان می‌شود که چیزی نزدیک به یک‌سوم کل دریافتی ماهانه یک خانواده کارگری را می‌بلعد.

آخرین اخبار