• صندوق بین‌المللی پول در ارزیابی سالانه خود از اقتصاد چین هشدار داده که تداوم مدل رشد متکی بر صادرات و سرمایه‌گذاری، به اتلاف منابع در داخل و ایجاد آثار منفی برای اقتصاد جهانی انجامیده است. این نهاد خواستار چرخش اساسی به سمت رشد مبتنی بر مصرف داخلی، انعطاف‌پذیری بیشتر نرخ ارز، کاهش سیاست‌های صنعتی پرهزینه و حمایت مالی گسترده‌تر برای ترمیم بازار مسکن و احیای اعتماد مصرف‌کنندگان شده است. در مقابل، نماینده چین در هیأت اجرایی صندوق این ارزیابی‌ها را اغراق‌آمیز دانسته و بر رقابت‌پذیری و نوآوری به‌عنوان محرک اصلی صادرات تأکید کرده است.

  • جهان امروز بیش از رقابت بین دولت‌ها، با دو روایت درباره نظم بین‌الملل روبه‌رو است: یکی از جهان‌مدارانه با تکیه به نهادهای فراملّی و قواعد چندجانبه، دیگری از دولت-ملت به‌عنوان محور مشروعیت و کارآمدی دفاع می‌کند.

  • اقتصاد جهانی با وجود تاب‌آوری ظاهری، شکننده و نامتوازن است.

  • در حالی که نفت خام بر قرن گذشته تاثیر گذاشت اما عناصر خاکی کمیاب ممکن است قرن بعدی را شکل دهند. با برقی‌شدن اقتصادها و گسترش هوش مصنوعی کنترل بر مواد حیاتی درحال تبدیل‌شدن به منبع جدیدی از قدرت جهانی است.

  • بدیهی‌بودنِ عدم قطعیت آینده زمانی معنا و عینیت بیشتری پیدا می‌کند که سیاست‌های جهانی به اراده‌های ناپایدار و تصمیم‌های ناگهانی گره بخورد.

  • جهانی‌شدنِ اقتصاد چین وارد مرحله‌ای تازه و حساس می‌شود؛ مرحله‌ای که دیگر صرفاً به گسترش صادرات یا سرمایه‌گذاری خارجی محدود نیست و مستقیماً به مسئله وفاداری ملی بنگاه‌ها گره می‌خورد.

  • آدام پوزن، رئیس موسسه پترسون برای اقتصاد بین‌الملل، استدلال می‌کند که سیاست‌های ایالات‌متحده در ۸۰ سال گذشته به شکوفایی جهان کمک کرده است، اما اکنون این روند در حال تغییر است.

  • دور دوم ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ انتظارات جهانی را از نو تنظیم و «عدم‌قطعیت» را به‌ویژگی غالب چشم‌انداز ژئوپلیتیکی و اقتصادی امروز تبدیل کرده است.

  • در سال 2025، برخلاف پیش‌بینی‌های بدبینانه درباره آینده اقتصادی، اقتصاد جهانی عملکردی بهتر از انتظار داشت و تحلیلگران در ارزیابی خود از تاب‌آوری بنگاه‌ها و ظرفیت‌های پنهان اقتصاد دچار خطا شدند.

  • بانک جهانی انتظارات رشد اقتصادی چین برای سال جاری را به ۴.۹ درصد افزایش داد.

آخرین اخبار