روزنامه جهان صنعت

اقتصاد ایران در یک‌سال گذشته علاوه‌بر تداوم فشارهای ناشی از تحریم، نوسانات ارزی و محدودیت‌های تجاری، دو مقطع متفاوت از شرایط جنگی را نیز تجربه کرده است؛ شرایطی که تاب‌آوری زنجیره تامین، نظام تصمیم‌گیری اقتصادی و توان بخش‌خصوصی را در معرض آزمونی جدی قرار داد. اختلال در مسیرهای صادرات و واردات، توقف یا کندی فرآیندهای ثبت سفارش، کمبود مواد اولیه و دشواری تامین کالا، بخشی از چالش‌هایی بود که واحدهای تولیدی به‌ویژه در صنایع راهبردی، با آن روبه‌رو شدند.

تجربه ۲ جنگ، تحریم‌های طولانی، اختلال در زنجیره تأمین و محدودیت‌های تجاری، اقتصاد ایران را در یکی از دشوارترین دوره‌های خود قرار داد. اما آیا همه مشکلات تولید از بیرون مرزها نشأت می‌گیرد؟ به اعتقاد اکثریت کارشناسان و فعالین اقتصادی، بخش قابل توجهی از موانع تولید و تجارت، ریشه در سیاست‌گذاری‌های داخلی، تعدد بخشنامه‌ها و بی‌ثباتی تصمیمات اقتصادی دارد. واحدهای تولیدی، به‌ویژه در صنایع غذایی و دارویی، با وجود اختلال در مسیرهای واردات، کمبود مواد اولیه و مشکلات ثبت سفارش، تلاش کردند چراغ تولید خاموش نشود. با این حال، ادامه این مسیر نیازمند کاهش مداخلات، تسهیل تجارت و اعتماد بیشتر به بخش خصوصی است.

 در شرایطی که احتمال فعال شدن مکانیسم‌ماشه وجود دارد، ورود به بازارهای جدید می‌تواند تاثیر بسیار مثبتی بر اقتصاد کشور داشته باشد.

پرهام رضایی، رییس اتاق بازرگانی استان البرز درباره آسیب بخشنامه‌های متناقض و الخلق الساعه بانک مرکزی و بحث پیمان سپاری ارزی بر فعالان این استان توضیحاتی را مطرح کرد.

در آیین نکوداشت تولید و صادرات استان البرز، مسوولان و فعالان اقتصادی بر تمرکززدایی اقتصادی از تهران و تقویت زیرساخت‌های صنعتی تأکید کردند.