روزنامه جهان صنعت

محمد رهبری، پژوهشگر فناوری و شبکه‌های اجتماعی معتقد است ادامه پیدا کردن قطع راه‌های ارتباطی اگر برای حفظ امنیت جانی شهروندان هم بوده است، می‌تواند به امنیت روانی به عنوان یکی از زیرشاخه‌های مفهوم کلی امنیت آسیب برساند. رهبری در این مورد می‌گوید: «تداوم اختلال راه‌های ارتباطی در شرایط خاص، حتی اگر در ابتدا دارای فوایدی بود، اکنون می‌تواند پیامدهای منفی داشته باشد.»

اینترنت قطع می‌شود البته نه به‌‌عنوان یک تصمیم فنی بلکه به‌مثابه یک واکنش سیاسی تکرارشونده به بحران. هر بار که ناامنی، اعتراض یا تنش اجتماعی افزایش پیدا می‌کند، نخستین پاسخ محدودسازی اینترنت است.

طالبان با قطع کامل اینترنت و خدمات مخابراتی در سراسر افغانستان، ارتباطات میلیون‌ها نفر را مختل کرده و کشور را به جزیره‌ای منزوی در قرن بیست‌ویکم تبدیل کرد.

قطع یا محدودسازی گسترده اینترنت در پاسخ به تهدیدات سایبری، علاوه بر ناکارآمدی، می‌تواند به تضعیف حکمرانی ملی و آسیب جدی به زیرساخت‌های اقتصادی و فناورانه کشور منجر شود.

سخنگوی دولت اعلام کرد که در شرایط بحران، دولت اولویت را به امنیت مردم می‌دهد و برای حفظ امنیت، موقتا از اینترنت ملی استفاده شده اما پس از دوران بحران، اینترنت بین‌المللی مجدداً بازگردانده شده است.