-
«در کشور ما حدود ۱۲میلیون جوان زندگی میکنند که نه در حال تحصیل هستند و نه شاغل. معنی این عدد آن است که تقریبا ۱۴درصد از جمعیت کشور، دقیقا در تمام ۲۴ساعت، فعالیتی را در دست انجام ندارد. این عدد بهطور کاملا هشداردهندهای در مقایسههای بین کشوری بالاست.
-
بحرانهای اقتصادی، اجتماعی و شکاف ارزشی باعث شده زندگی بخش بزرگی از جوانان ایرانی در وضعیت تعلیق قرار گیرد و ناامیدی و نارضایتی در میان آنان تشدید شود.
-
بحران بیکاری جوانان در ایران به دلیل ناامیدی از آینده و فقدان شغل متناسب با تحصیلات، پیامدهای اجتماعی و اقتصادی جدی ایجاد کرده است.
-
بررسی سه دهه بازار کار ایران نشان میدهد رشد اقتصادی بدون ثبات و تحت تاثیر شوکهای خارجی مانند تحریمها و تورم، منجر به کاهش مشارکت اقتصادی به ۴۰.۷ درصد، بیکاری بالای جوانان (۲۱.۹ درصد) و شکاف جنسیتی عمیق شده؛ تنها دوره خاتمی با ثبات کلان بهبود اشتغال را رقم زد.
-
اقتصاد ایران با پارادوکس عجیبی مواجه است؛ از یکسو کارگاهها با کمبود نیروی کار متخصص دست و پنجه نرم میکنند و از سوی دیگر، جوانان تحصیلکرده در جستجوی فرصتهای شغلی پایدار هستند.
-
با اعلام خروج و مهاجرت 12هزار استاد از دانشگاههای کشور و خروج استارتاپها، شرایط وخیم نیروی کار در کشور به مراجع تصمیمگیری مجدد بازگو میشود.
-
رشد جمعیت در ایران روندی کاهنده را تجربه کرده است و دیگر شاهد فرزندآوریهای فوقالعاده دهه58 تا 68 نیستیم.
-
نرخ بیکاری کشور در بهار ۱۴۰۴ به ۷.۳ درصد رسیده است که نسبت به بهار سال ۱۴۰۳ کاهش ۰.۴ درصدی داشته است. نرخ مشارکت اقتصادی نیز حدود ۴۱.۲ درصد بوده که نسبت به سال گذشته تغییری نکرده است.
