روزنامه جهان صنعت

در صحنه شطرنج ژئوپلیتیک قرن بیست و یکم روابط جمهوری خلق چین و جمهوری اسلامی ایران همواره به‌عنوان نمونه‌ای از اتحادهای پیچیده و چندلایه مورد مطالعه قرار گرفته است.

در سپیده‌دم سال۲۰۲۵، چشم‌انداز اقتصاد جهانی با بازگشت سیاست‌های حمایت‌گرایانه «اول آمریکا» تحت دکترین فشار حداکثری دولت دوم ترامپ، وارد فاز جدیدی از تلاطم شده است.

در سپهر اقتصاد جهانی قرن بیست و یکم مفهوم «مزیت رقابتی» دستخوش تغییری بنیادین شده است. دیگر تنها دسترسی به منابع طبیعی ارزان یا نیروی کار فراوان ضامن رشد اقتصادی نیست بلکه «سرعت گردش اطلاعات» و «پایداری زیرساخت‌های ارتباطی» به متغیرهای اصلی در تابع تولید ملی تبدیل شدند.

غلامحسین ساعدی در «آشغالدونی» نه قصه فقر می‌نویسد و نه مرثیه‌ای احساساتی برای فرودستان؛ او گزارش کالبدشکافانه‌ای از چگونگی «ساخته‌شدن استبداد» در مقیاس خرد ارائه می‌دهد.

امیررضا اعطاسی، کارشناس ارشد مدیریت ساخت، در تحلیلی جامع از وضعیت بازار مسکن ایران در زمستان ۱۴۰۴، به بررسی واگرایی بین بازارهای مالی و مسکن پرداخته و فرصت‌ها و تهدیدات موجود در این بخش را تحلیل می‌کند.

در آستانه سال 2025، اقتصاد صنعتی ایران در کانون یک طوفان کامل قرار گرفته است که مختصات آن با هیچ‌یک از دوره‌های پیشین نوسانات اقتصادی قابل مقایسه نیست.

بنزین در ایران تنها یک حامل انرژی یا یک نهاده تولید نیست بلکه به‌مثابه یک «دماسنج سیاسی- اجتماعی» و یک «لنگر انتظارات تورمی» عمل می‌کند.