روزنامه جهان صنعت

صدای انفجارها در میدان نبرد شنیده شده اما اثر واقعی جنگ اغلب در جایی دیگر آشکار می‌شود؛ در قیمت نان، نرخ ارز، قبض انرژی و سفره مردم.

نفت به‌رغم پتانسیل بالای آن، به دلیل مدل حکمرانی رانتی و بیماری هلندی، به عامل تشدیدکننده ناپایداری و رکود تورمی بدل شده است.

دولت احمدی‌نژاد با ۶۱۸ میلیارد دلار بیشترین سهم درآمد نفتی پس از انقلاب را کسب کرد اما دولت‌ها همچنان از کمبود منابع گلایه دارند.

ایران و کره‌جنوبی در دهه ۱۹۶۰ میلادی در نقطه‌ای مشابه از مسیر توسعه قرار داشتند، اما نیم‌قرن بعد، یکی در صف 20 اقتصاد برتر جهان ایستاده و دیگری همچنان درگیر اقتصاد نفت‌پایه و ناپایدار است.

تورم مزمن و بالای ایران که ریشه در سلطه مالی دولت، وابستگی به نفت، ضعف استقلال بانک مرکزی و ناکارآمدی سیاست‌های پولی دارد، باعث فاصله چشمگیر ایران با کشورهای همسایه در ثبات اقتصادی شده است.

در طول تاریخ کشورهای مختلفی از جمله کشورهایی با اقتصاد سوسیالیستی مانند کره‌شمالی، کوبا و ونزوئلا، کشورهای در حال توسعه مانند هند، ترکیه و مصر کشورهای با اقتصاد نفتی مثل امارات و عربستان و کشورهای پیشرفته مانند آمریکا، فرانسه و ژاپن همگی در برهه‌هایی از سیاست قیمت‌گذاری دستوری استفاده  و تجربیات تلخ و شیرینی را کسب کرده‌اند.