روزنامه جهان صنعت

ایران در یک بن‌بست ساختاری عمیق گرفتار شده است؛ بن‌بستی که دیگر نمی‌توان آن را با الفاظ زیبا یا وعده‌های سیاسی توجیه کرد.

اصلاح پایدار حکمرانی اقتصادی بدون استقرار سازوکارهای شفاف پاسخگویی در فرآیند تصمیم‌سازی و اجرا به نتیجه مطلوب نمی‌رسد.

هر کسی که در این شرایط بخواهد تصویرسازی کند که همه چیز عادی بوده یا فاقد بصیرت است یا عقل ندارد. واضح است که شرایط عادی نیست و کسب‌وکارها در وضعیت مساعدی قرار ندارند.

تجارت الکترونیک در سال‌2021، با ثبت سفارش آنلاین از سوی بیش از 3/2‌میلیارد نفر یعنی حدود یک‌چهارم جمعیت جهان، از یک بازار محدود به یکی از ستون‌های اصلی اقتصاد جهانی تبدیل شده است.

معاون سیاستگذاری و برنامه‌ریزی توسعه اقتصاد دیجیتال وزارت ارتباطات معتقد است که تبدیل سیاست‌های اضطراری و کوتاه‌مدتی نظیر فیلترینگ به یک رویه عمومی و پایدار کارکرد این ابزار را در زمان بحران از بین برده است.

افزایش بی‌سابقه و کم‌نظیر بودجه وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات در لایحه بودجه سال۱۴۰۵ را نمی‌توان صرفا یک تغییر عددی یا جابه‌جایی معمول در ردیف‌های مالی دولت تلقی کرد.

درحالی‌که بسیاری از کشورها اقتصاد دیجیتال را به‌عنوان پیشران اصلی رشد اقتصادی و ایجاد اشتغال در قرن بیست‌ویکم برگزیده‌اند، در ایران ناپایداری زیرساخت‌های ارتباطی و اختلال مکرر در اینترنت به تهدیدی جدی برای زیست‌بوم فناوری بدل شده است.

حدود 240ساعت است که اینترنت در ایران در تاریکی مطلق به‌سر می‌برد و همچنان این وضعیت ادامه دارد و جالب اینجاست که هیچ‌کس پاسخگوی این وضعیت نیست.

معمولا کشور با هر چالشی مواجه می‌شود، یکی از قربانیانش اینترنت آزاد است. ابزاری که برای فعالان اقتصاد دیجیتال، حکم آب و برق را دارد. فیلترینگ که از اوایل دهه80 شمسی در ایران به عنوان ابزاری برای کنترل دسترسی به اینترنت در اختیار دولت‌ها قرار گرفته، همچنان یکی از چالش‌های مهم پیش‌روی اقتصاد دیجیتال کشور است.

از عصر پنجشنبه اینترنت آخرین نفسش را کشید و حتی دسترسی به پلتفرم‌های خارجی و داخلی ممکن نبود. پلتفرم‌هایی که بخش بزرگی از زندگی مردم را فراگرفته‌اند و عملا حیاتشان وابسته به وجود اینترنت است.