-
رشد اقتصادی جهان تنها به سیاستهای پولی، تجارت یا فناوری وابسته نیست و کیفیت روابط سیاسی میان کشورها نیز نقشی تعیینکننده دارد. بر اساس تحلیل مؤسسه گلدمن ساکس، افزایش همگرایی ژئوپلیتیکی میتواند طی سالهای آینده تولید ناخالص داخلی جهان را افزایش دهد، در حالی که ادامه روند کنونی واگرایی سیاسی و اقتصادی، رشد جهانی را بیش از پیش تضعیف خواهد کرد. این گزارش نشان میدهد آثار بلندمدت تغییر در اتحادهای سیاسی بهمراتب ماندگارتر از شوکهای ناشی از جنگها و بحرانهای مقطعی است.
-
مدیران اداره کننده ایران در این دههها هرگاه می خواهند از تواناییهای کشور بگویند بدون چون و چرا به شمار همسایههای کشور اشاره می کنند و می گویند این سرزمین با بیشتر از 15 کشور اشتراک مرزی دارد.
-
در جهانی که سیاست بیش از هر زمان دیگری به میدان روایتها، تصویرسازیها و جنگهای رسانهای تبدیل شده است، این تصور شکل گرفته که قدرت را میتوان با بازنمایی ماهرانه جایگزین واقعیت کرد.
-
دور دوم ریاستجمهوری دونالد ترامپ انتظارات جهانی را از نو تنظیم و «عدمقطعیت» را بهویژگی غالب چشمانداز ژئوپلیتیکی و اقتصادی امروز تبدیل کرده است.
-
در قرن بیستویکم، مرز میان فناوری و سیاست بهتدریج محو شده و تحولات صنعتی و محیطزیستی به ابزارهای تعیینکننده قدرت ملی بدل شدهاند، بهویژه در صنعت خودروهای برقی.
-
نشریه اکونومیست در گزارش «چشم انداز جهان ۲۰۲۶» ده روند کلیدی را معرفی کرده است که مسیر اقتصاد جهانی و صنایع اصلی را در سال آینده و دهه آینده تعیین میکنند.
-
هند با رشد اقتصادی، افزایش قدرت نظامی و اراده سیاسی، به بازگشت خود به مرکز معادلات ژئوپلیتیک آسیا نزدیک شده است، اما برای ایفای نقش قدرت بزرگ باید چالشهای دفاعی، اقتصادی و دیپلماتیک را مدیریت کند.
-
دنی کوآ در کتاب «نظم نوین اقتصاد جهانی» معتقد است که در دوره کنونی «عصر گریز از مرکز»، نیروهای اقتصادی و ژئوپلیتیکی باعث تکهتکه شدن جهان شدهاند.
-
اقتصاد جهانی با وجود بحرانهای متعدد ژئوپلیتیک، جنگ و انرژی، انعطافپذیری و تابآوری چشمگیری نشان داده و به نوعی «سرمایهداری تفلون» تبدیل شده است که این ثبات نسبی به دلیل مقاومت زنجیرههای تامین، بهبود سیاستگذاریها و حمایتهای گسترده دولتی است.
-
بازارهای نفت در واکنش به حمله آمریکا به تأسیسات هستهای ایران تقریبا بیتفاوت باقی ماندند، علیرغم تحریمهای شدید علیه صادرات نفت روسیه و شرایط پرتنش جهانی.