-
در جهان امروز بیش از ۱۹۰کشور مستقل در نظام بینالملل حضور دارند که تنها ۱۵تا۲۵کشور را میتوان توسعهیافته نامید. باقی کشورها هنوز در مسیر پرپیچوخم توسعه هستند.
-
دادههای مالی هر کشور، از جمله سطح بدهیها، مطالبات وصولنشده و ابزارهای مالی در گردش، نقش حیاتی در ارزیابی پایداری مالی و ظرفیت توسعه اقتصادی دارند.
-
تجربه تاریخی کشور نشان میدهد که نظام برنامهریزی توسعه(حتي زمانی که توانسته دستاوردهای اقتصادی و نهادی قابلتوجهی خلق کند) درصورت غفلت از بازتعریف نقشها، حرفهایسازی بدنه کارشناسی و تثبیت قواعد بازی بهتدریج از مدار اثرگذاری خارج میشود و جایگاه خود را بهنهادی محدود، بودجهمحور و گاه توزیعی تنزل میدهد.
-
در ادبیات مالیه عمومی قانون بودجه صرفا یکسند حسابداری نیست بلکه برنامه مالی یکساله دولت تلقی شده که باید در امتداد اهداف و احکام برنامههای توسعه کشور تنظیم و اجرا شود.
-
آنچه از مجموع مباحث داووس۲۰۲۶ و رفتار واقعی اقتصاد جهانی قابل استخراج است، ضرورت بازتعریف مفهوم توسعه برای کشورهای در حال توسعه است.
-
در بسیاریاز کشورهای درحالتوسعه آنچه امروز بهصورت نارضایتی اجتماعی، افت سرمایه انسانی یا بیاعتمادی عمومی بروز مییابد نه حاصل یکبحران ناگهانی بلکه نتیجه انباشت تدریجی ناکارآمدیهای نهادی است.
-
در ماههای اخیر تصمیم دولت برای بازبینی اساسی در نظام یارانهها و حذف ارز ترجیحی بحثهای دامنهداری را در محافل کارشناسی و عرصه عمومی برانگیخته است.
-
«گربه خوبه موش بگیره، سیاه یا سفید بودنش فرقی نداره» بیش از آنکه یک ضربالمثل ساده باشد بیان فشرده یک منطق حکمرانی است.
-
یارانههای انرژی بهعنوان یکی از ابزارهای مهم سیاستگذاری اقتصادی، نقش قابلتوجهی در تعیین سطح بهرهوری اقتصادی کشورها ایفا میکنند.
-
بودجه سالانه در نظام حکمرانی کشورمان را نمیتوان صرفا به عنوان یک سند مالی یا مجموعهای از اعداد و ردیفها تحلیل کرد بلکه آن را باید آینه اقتصاد ایران در شرایط کنونی دانست.
