غایب بزرگ کاخ سفید
جهان صنعت– غیبت بیش از یک هفتهای معاون ترامپ در انظار عمومی در بحبوحه جنگ با ایران بحثبرانگیز شده است. تلگراف در گزارشی از غیبت «جیدی ونس»، معاون ترامپ مینویسد: سخن ونس با مردم آمریکا ساده بود، همانطور که در مقالهای برای والاستریت ژورنال نوشته بود: «بهترین سیاست خارجی ترامپ؛ شروع نکردن هیچ جنگی است.
این نشانه آشکاری از استراتژی سیاسی خود ونس بود. ونس ۴۱ساله تفنگدار دریایی سابق که به عراق اعزام شده بود مدتها علیه مداخله آمریکا در خارج از کشور از تامین سلاح برای اوکراین گرفته تا حمله به عراق استدلال میکرد.
او در والاستریت ژورنال نوشت: «پول مالیاتدهندگان آمریکایی همچنان به اوکراین سرازیر میشود. یک سیاست خارجی عاقلانهتر نمیگذاشت چنین رفتاری نادیده گرفته شود.»
سه سال بعد، ونس در کاخ سفید در کنار مردی که زمانی او را با آدولف هیتلر مقایسه میکرد نشسته بود و از زمانی که ترامپ تصمیم به حملات ویرانگر به ایران را گرفت سکوت قابلتوجهی اتخاذ کرده است. این سکوت چند هفته پس از حمله به ونزوئلا و دستگیری رییسجمهور آن صورت گرفت.
در حالی که جمهوریخواهان به ستایش از این حملات پرداختند، ونس که حضوری فعال در رسانههای اجتماعی دارد، بهطور قابلتوجهی تقریبا ۷۲ساعت سکوت کرد و فقط به بازنشر مطالب رسمی دولت در حساب کاربری خود در رسانههای اجتماعی پرداخت.
این سکوت باعث گمانهزنیهایی در سراسر واشنگتن شد مبنی بر اینکه بین ونس و رییسش اختلاف نظر وجود دارد. مارجوری تیلورگرین، نماینده سابق کنگره دوشنبه گذشته این سوال را مطرح کرد: «جی دی ونس کجاست؟»
پروفسور متیو دالک از دانشکده تحصیلات تکمیلی مدیریت سیاسی دانشگاه جورج واشنگتن به تلگراف گفت: «ونس سابقه طولانی در دفاع از شعار اول آمریکا و عدم جنگهای بیشتر بهویژه در خاورمیانه دارد. این شعار هسته اصلی هویت او در دوران حضورش در سیاست بود.»
در نوامبر۲۰۲۴، ونس صراحتا علیه اقدام نظامی آمریکا در ایران استدلال کرد و در یک پادکست گفت: «به نظر من منافع ما در این است که با ایران وارد جنگ نشویم. این کار باعث هدر رفتن منابع زیادی خواهد شد. برای کشور ما بسیار گران تمام خواهد شد.»
او در سخنرانی خود در آوریل۲۰۲۴ در صحن سنا، تجربهاش در جنگ عراق را بهعنوان مبنای تردیدش نسبت به مداخلهگرایی ذکر کرد و گفت: «وقتی به عراق رفتم دیدم که به من دروغ گفته شده است، وعدههای دستگاه سیاست خارجی آمریکا یک شوخی کامل بود. بسیاری در این مجلس تصمیم گرفتهاند که ما باید کل جهان را کنترل کنیم. لعنت به مالیاتدهندگان آمریکایی.»
به گفته افراد آگاه، ونس در ابتدا پیامدهای منفی حمله به ایران را تشریح کرد اما به گزارش سی.ان.ان، وقتی او و دیگر مقامات ارشد به این نتیجه رسیدند که درگیری اجتنابناپذیر است، «مقاومت کمی» نشان داد و در عوض «به جای تلاش برای تغییر خواستههای ترامپ برای اجرای آنها تلاش کرد.»
یکی از استراتژیستهای جمهوریخواه و از مقامهای سابق ترامپ در وزارت امور خارجه به تلگراف گفت: «ونس یا نظرش را تغییر میدهد و با شرایط همراه میشود یا از رییسجمهور پیروی میکند. هیچ سناریویی وجود ندارد که معاون رییسجمهور هرگز علنا و احتمالا حتی خصوصی از رییسجمهور جدا شود. این وضعیت ادامه خواهد داشت اما مطمئنا سوالاتی را برای آینده سیاسی معاون رییسجمهور باقی میگذارد.»
ترامپ در مصاحبه روز دوشنبه خود گفته بود که ونس «قصد متقاعد کردنش را نداشت.» دفاع از جنگ، مسوولیت سیاسی برای وارث سلسله «دوباره آمریکا را بزرگ میکنیم» (MAGA) ترامپ است که بهطور گسترده نامزد پیشتاز انتخابات بعدی محسوب میشود.
اگر ونس در سال۲۰۲۸ برای کاخ سفید تلاش کند باید دلایل جنگ را برای رایدهندگان آمریکایی استدلال کند که با توجه به سطح فعلی حمایت عمومی میتواند چالش برانگیز باشد. طبق نظرسنجی اخیر شبکه خبری سی.ان.ان، تقریبا ۶۰درصد از مردم با تصمیم اقدام نظامی در ایران مخالف هستند، در حالی که نظرسنجی رویترز/ایپسوس نشان داد که تنها یک نفر از هر چهار نفر با این حملات موافق است.
به گزارش ایسنا، پس از شروع حملات به ایران ترامپ از گروهی متشکل از تقریبا ۲۵نفر از حامیان مالی حزب جمهوریخواه پرسید آیا ونس یا روبیو وزیر خارجه حمایت میکنند. یکی از حاضران به شبکه خبری ان.بی.سی گفت: «تقریبا همه موافق مارکو روبیو بودند.»
یکی دیگر هم افزود: «حداقل آن شب مشخص بود.» دیگر افراد نزدیک به کاخ سفید نیز استدلال میکنند که سکوت ونس در آن چند ساعت اول جنگ صرفا نشانهای از وفاداری بیچون و چرای او به رییسجمهور بود.
دیانا فورشتگات-راث یکی از اعضای بنیاد تحقیقات سیاست انرژی دراینباره گفت: «من هیچ اطلاعی ندارم که او در آن ۷۲ساعت به چه چیزی فکر میکرده است اما این یک وضعیت پیچیده است.»
اگر جنگ ادامه یابد این وفاداری ممکن است هم یک مزیت و هم یک محدودیت برای ونس در پی داشته باشد. اگر او برای ریاستجمهوری کاندیدا شود ممکن است سیاستهای ضدمداخلهگرایانهای که حرفه خود را براساس آن بنا کرده است با درگیری که اکنون به دفاع از آن کمک میکند، سوالبرانگیز شود.
