چرا فقیرتر شویم؟
یکم- آیا ایرانیان شایسته این نیستند همانند هر کشور دیگری با کوشش و برنامهریزی و نیز با استفاده از استعدادی که دارند از چنگ اهریمن فقر رها شوند؟ پاسخ به این پرسش بدیهی است. چرا نباید ایرانیان بخواهند که از اهریمن تهیدستی و فقر و نداری و خفیف شدن نزد دیگر مردم جهان آزاد شوند. بدیهی است ایرانیان لیاقت دارند بهتر از این زندگی کنند و هر روز نگران از دست دادن یک نوع غذا از سفره خود نباشند و دلهره نداشته باشند که به اندازه لازم برای آموزش و تفریح هزینه کنند.
دوم- خب اما چرا بدون مقدمه این پرسش بسیار بااهمیت طرح شد؟ واقعیت این است که دلیل طرح این پرسش گزارشی است که بهتازگی منتشر شده است. این گزارش چه میگوید؟ بانک جهانی در جدیدترین گزارش خود رشد اقتصادی ایران در سال۲۰۲۵ را منفی ۱/۱درصد برآورد کرد. بانک جهانی در گزارش جدید خود از چشمانداز اقتصاد جهان، رشد منفی ۵ /۱درصدی را برای اقتصاد ایران در سال۲۰۲۶ پیشبینی کرده است. این نهاد بینالمللی، ناترازی انرژی و کمبود منابع، کاهش قیمت نفت، تحریمها و سیاستهای انقباضی دولت را از جمله عوامل رشد منفی اقتصاد ایران در سالهای۲۰۲۵و۲۰۲۶ برشمرده است. این گزارش پیشبینی کرده است اقتصاد ایران پس از دو سال در سال۲۰۲۷ از رکود خارج شود و رشد ۶ /۰درصدی را در این سال تجربه کند.
سوم- معنای این عددها چیست و ارتباط آن با فقیرترشدن مردم ایران در سه سال آینده چیست؟ ببینید اگر رشد جمعیت ایران در سه سال یادشده تنها یکدرصد باشد یعنی میزان درآمد به دست آمده کل ایرانیان که روندی کاهنده دارد به شمار بیشتری باید تقسیم شود. تازه اگر رانتخواری و فساد نباشد ایرانیان با هم فقیر میشوند و اگر رانت و فساد باشد که احتمال آن هست فقرا فقیرتر شوند.
