پرسش ۷۰۰هزارمیلیارد تومانی
یکم- در حالی که اقتصاددانان باور دارند باید اجازه داد بنگاههای اقتصادی در شرایط آزاد فعالیت کنند تا سره از ناسره بازشناسایی شود و مدیران ناکارآمد که بهرهوری ندارند از بازار خارج شوند اما دولتها نمیخواهند چنین اتفاقی بیفتد. به این ترتیب مصرفکنندگان، دولت و همچنین مدیران ناکارآمد درگیر هستند. انگار دولت از جیب مردم تعهد کرده است هرکس بنگاهی تاسیس کرد تا ابد حتی با رانت، دلارپاشی و ریالپاشی باقی بماند. عجب متن تندی است. اگر استدلالهای کارشناسی نداشته باشید صاحبان بنگاهها را دلسرد میکنید. دلیلتان برای این همه تندروی چیست؟
دوم- مهمترین دلیل این است که آقای ابراهیم شیخ در جمع خبرنگاران گفته است: «هزاران کد تعرفهای که در تالار اول تعریف و ارز آنها با دلار ۸۰هزار تومان تامین میشد با یکپارچگی قیمت ارز با دلار ۱۲۶هزار تومان محاسبه میشود و از این رو مابهالتفاوت تامین ارز از طریق این بسته ۷۰۰هزارمیلیارد تومانی تامین خواهد شد». خب، او یک خبر داده است شما چه پرسشی دارید؟
سوم- پرسش نخست این است که منابع تامین این میزان پول از کدام محل است؟ پرسش دوم این است که نرخ بهره بانکی که به وامگیرندگان تعلق میگیرد چقدر است؟ آیا نرخ بهره ترجیحی است یا با نرخ بهره موجود یا نرخ بهره بالاتر اعتبارات عرفی داده میشود؟ پرسش سوم این است که شرایط دریافت وام برای متقاضیان چیست؟ آیا هر بنگاهی زودتر اسمنویسی کند زودتر وام میگیرد؟ پرسش بعدی این بوده که مدت زمان پرداخت اعتبارات دریافتی چقدر است؟ پرسش پنجم این است که تضمین بازگشت اعتبارات برای دریافتکنندگان چیست؟ بهنظر میرسد پرسشهای مهمی طرح شد آیا کافی است؟
چهارم- اما پرسش آخر آیا این کار به معنای ریالپاشی به جای دلارپاشی قبلی است؟
