پرسش درباره قطع اینترنت

یکم- حالا و در وضعیتی که به دلیل قطعی اینترنت نمی‌شود خبرهای کشور را جست‌وجو کرد، پرسش روز از کجا می‌‌خواهد سوژه به دست آورد؟ بله، کار دشواری است اما خود همین قطع شدن اینترنت و نبود خبررسانی و گزارشگری رسانه‌های داخلی می‌‌تواند موضوع پرسش روز باشد.

دوم- مثلا چه می‌خواهید بنویسید؟ واقعیت این است اطلاعات ما درباره دلایل اینترنت بسیار اندک است و تا وقتی مقام‌های سیاسی اطلاع‌رسانی نکنند همچنان در بی‌خبری خواهیم ماند.

سوم- خب قدیم‌ها که اینترنت نبود و خبررسانی روزنامه‌ها نیز وجود داشت، رسانه‌نگاران چه می‌کردند؟ در دهه‌های پیشین مدیران اقتصادی، سیاسی و نیز مدیران روابط‌عمومی هر لحظه منتظر بودند که یک خبرنگار شماره محل کارشان را بگیرد و از آنها درباره مسائل جاری و آینده وظیفه‌شان بپرسد. آنها خودشان به وزارتخانه‌ها می‌رفتند و خبرها را حضوری می‌‌گرفتند.

چهارم- خب به‌نظرتان باید به عهد قدیم برگشت؟ به‌نظر نمی‌رسد تصمیم‌گیران ارشد به این راضی شوند که اینترنت را در طولانی‌مدت قطع کرده و باید کاری کنند که جامعه از بی‌خبری بیرون آید. مگر می‌شود یک کشور و میلیون‌ها ایرانی را برای حتی چند روز در بی‌خبری نگه داشت؟

پنجم- بنابراین شما تصور می‌‌کنید اینترنت‌ها به‌زودی وصل می‌شوند؟ این پرسش سختی است و امیدواریم چنین شود. نبود اینترنت و نبود اطلاع‌رسانی رسمی شرایط را طوری می‌‌کند که شایعه‌ها بر حقیقت سایه می‌اندازند و مردم به سویی می‌روند که شایعه‌ها را قبول کنند. مدیران و اداره‌کنندگان کشور واقعیت‌ها را باید بفهمند و یادشان باشد که بی‌خبری مردم از هر اتفاقی‌ ترسناک‌تر است. تازه مگر قطع اینترنت فقط در اندازه خبررسانی است حتی دستگاه «پوز» فروشگاه‌ها نیز قطع می‌شود و مردم نمی‌توانند به سادگی خرید و فروش کنند.

ششم- پس امید دارید که اینترنت وصل شود؟ ناامیدی بدترین وضعیت است و باید امیدوار بود که مدیران شرایط دشوار کشور را درک کرده و زندگی را عادی سازند.