مزدبگیران از درمان انصراف میدهند
جهان صنعت_ در این شرایط به بیمهگرها امیدی نبوده، صندوقها این گرانیها را تاب نمیآورند و در نتیجه پرداخت از جیب مردم دوتاسهبرابر میشود. توان اقتصادی مردم محدود بوده و برآیند دردناک این اوضاع این است که مزدبگیران از درمان فاصله میگیرند، درمان را متوقف میکنند و به انتظار تقدیر مینشینند؛ به انتظار مرگی که خوانده و ناخوانده از راه میرسد.
«سلامت را هم از مردم دریغ کردند»؛ این را بازنشستهای میگوید که ماههاست درمان سرطان همسرش را رها کرده زیرا شیمیدرمانی گران است، قیمت داروهای اصلی بیماری سرطان خون نجومی بوده و این مرد ۶۰ساله که ۳۰سال تمام از عمر و جوانیاش را در یک کارخانه تولید لوازم الکتریکی سپری کرده آینده خود و خانوادهاش را تیره میبیند: «کار بهجایی رسیده که حتی نمیتوانم داروهای تقویتی همسرم را بخرم.»
به گزارش ایلنا، این بازنشسته میگوید: مگر نگفتند حق اعتراض داریم؟ من به این شرایط و گرانی بیامان همهچیز معترضم. به فرض که گوشت و مرغ نخوریم اما دارو و درمان را چه کنیم و چطور زنده بمانیم؟! چرا هیچزمان صدای ما شنیده نمیشود؟ او بعد از ۳۰سال کار سخت میگوید «حالا در بازنشستگی هم یکشب خواب راحت ندارم.»
گرانی بیشتر دارو و درمان؟!
مزدبگیران در منگنه فشارهای سنگین زندگی از بسیاری از مواهب اولیه یکزندگی ساده محروم شدند و یکی از این محرومیتها که عواقب بسیار خطرناکی دارد ناتوانی در تامین هزینههای دارو و درمان است. دارو و درمان اقلامی بدون جایگزین هستند که اگر نتوانیم تهیه کنیم باید پیه مرگ را به تن بمالیم، عزیزمان مقابل چشمانمان آب شود و ما دستوپابسته فقط تماشا کنیم.
و البته این اتفاق ناگوار سرنوشت این روزهای بیمارانی بوده که از طبقه کارگر و مزدبگیر هستند؛ بهخصوص بازنشستگان که سهبار زیر خطفقر حقوق میگیرند و توان تامین هزینههای درمان را ندارند. بسیاری از داروهای بیکیفیت از شمول بیمهها خارج، سقف پوشش بیمههای تکمیلی ساده پایین است و بیمار خاص بعد از چندبار مراجعه برای درمان کلینیکی و پاراکلینیکی باید همه هزینهها را از جیب بدهد. این قصه امروز است اما بهراستی گرانی ارز و حذف ارز ترجیحی نهادههای دارویی چه فردای تلخی برای مزدبگیران رقم میزند؟!
بهنظرمیرسد احتمال حذف ارز ترجیحی دارو از بودجه سال بعد بسیار جدی است. وزیر بهداشت بهتازگی با ارسال نامهای به مسعود پزشکیان درخواست کرده باتوجه به تجربه اجرای ناموفق طرحهای دارویار و تجهیزیار که درپی افزایش نرخ ارز از ۴هزارو۲۰۰ به ۲۸هزارو۵۰۰تومان به اجرا درآمد و موجب افزایش پرداختی از جیب مردم شد ارز ترجیحی ۲۸هزارو۵۰۰تومانی دارو و ملزومات مصرفی پزشکی در بودجه۱۴۰۵ حذف نشود. از سوی دیگر ظفرقندی پیشتر در اظهارنظری اعلام کرده بود «ارز ترجیحی دارو از سال آینده حذف خواهد شد و وزارت بهداشت درحال آمادهسازی برنامههای لازم برای مدیریت این تغییر است.»
گویا سرنوشت ارز ترجیحی دارو به مویی بند است. مسوولان بارها وعده دادند که گرانی ناشی از حذف یارانه دارو ازسوی صندوقهای بیمهگر ازجمله تامین اجتماعی جبران میشود اما آنچه به چشم میبینیم بحران جدی صندوقهای بازنشستگی و درواقع یک ابربحران ساختاری، افزایش سهم پرداخت بازنشستگان از بیمههای تکمیلی، گرانی دارو و افول سطح خدمات بیمهگرهاست و در یک کلام خدمات دارویی مزدبگیران روبهسقوط است.
این سقوط حتی صدای سطوح بالای تصمیمسازی را هم درآورده است. یکماه پیش از این باقرزاده، نماینده بابلسر در این رابطه با تاکید بر اینکه زنگ خطر گرانی دارو و تجهیزات پزشکی بهصدا درآمده است، گفت آیا این صدا را نشنیدید؟ پس چرا کاری نمیکنید؟ با این روندی که در بودجه سلامت امسال دیده شده این ره به ترکستان است که میروید و باید منتظر اقدامات ناگوار در عرصه سلامت کشور باشید.
آیا دولت و نمایندگان مجلس نمیبینند که کارگران، بازنشستگان و فرودستان درگیر «ناگوارترین اتفاق ممکن» یعنی چشمپوشی از درمان و زجر ناتوانی در تامین هزینههای سلامت هستند؟ آیا نمیدانند حذف ارز ترجیحی دارو و گرانی دارو و درمان این ناگواریها را تاسرحد مرگ تشدید میکند؟
عواقب گرانی بیشتر
یکبازنشسته صنایع الکتریکی میگوید: «وقتی سقف بیمه تکمیلی تمام شده و پولی در بساط ندارم باید چه کنم؟ چطور باید جان همسرم را نجابت بدهم و کجا باید به این شرایط اسفبار اعتراض کنم؟!»
باید پرسید چه آیندهای در انتظار طبقه کارگر است، چشمانداز دارو و درمان و صندوقهای بیمهگر تا چه اندازه تیره و تار بوده و حذف ارز ترجیحی چه عواقب مرگباری دارد؟
علیرضا حیدری، کارشناس رفاه و تامین اجتماعی در این رابطه میگوید: قیمت دارو مثل هرکالای دیگری متاثر از قیمت ارز است. وقتی صحبت از حذف ارز ترجیحی دارو میکنند از یکسو نهادههای دارو که وارداتی هستند گران میشود و از سوی دیگر سرمایه در گردش تولیدکنندگان به مشکل برمیخورد. هرنوع تغییر نرخ برابری ارز به بازار دارو و درمان شوک قیمتی وارد میکند. اگر تولیدکننده دارو قرار باشد مواد اولیه را با دلار ۱۳۰هزارتومانی تهیه کند تورم بسیار سنگینی به بازار دارو تحمیل خواهد شد. ضمن اینکه نیازها و تجهیزات کارخانجات دارویی نیز به قیمت ارز وابسته بوده و گرانی ارز موجب افزایش قیمت تمامشده و تحمیل تورم مضاعف به مصرفکننده میشود.
حیدری با بیان اینکه قیمت داروهای باکیفیت خارجی نیز بهشدت گران خواهد شد، اضافه میکند: با قیمتهای تهاجمی در بازار دارو مواجه خواهیم شد؛ قیمتهایی که هیچ سنخیتی با پیشبینیها نخواهد داشت. در این شرایط به بیمهگرها امیدی نیست، صندوقها اینگرانیها را تاب نمیآورند و درنتیجه پرداخت از جیب مردم دوتاسهبرابر میشود. توان اقتصادی مردم محدود بوده و برآیند دردناک این اوضاع این است که مزدبگیران از درمان فاصله میگیرند، درمان را متوقف میکنند و به انتظار تقدیر مینشینند؛ به انتظار مرگ که خوانده و ناخوانده از راه میرسد. او تاکید میکند: این سرنوشت محتوم همه مزدبگیران بدون استثناست. آینده درمان همه مزدبگیران فوقالعاده تیره است. متوسط حقوق بازنشستگان صندوقهای بازنشستگی مختلف چیزی حدود ۲۰میلیونتومان و حتی کمتر بوده پس خیلی سخت نیست بفهمیم گرانی بیشتر دارو چه بلایی بر سر این گروه میآورد.
صندوقهای بازنشستگی در وضعیت شکننده و بحرانی و در آستانه ورشکستگی جدی هستند. مردم توان اقتصادی ندارند و نمیتوانند برای درمان از جیب هزینه کنند. در این وانفسا با آزادسازی کامل دارو و درمان چندهزارخانواده باید شاهد مرگ عزیزانشان باشند؟ چندهزارخانواده باید با دستهایبسته در معرض نابودی و ویرانی بنشینند و فقط حسرت بکشند؟
