دولت با پول‌پاشی قادر به کنترل اعتراضات نیست

مصطفی هاشمی طبا، فعال سیاسی

واقعیت این است که همزمان با بالا گرفتن اعتراضات گسترده معیشتی در اقصی نقاط کشور و درحالی که معترضان بر مطالبات معیشتی تاکید کرده و خواستار توجه دوچندان مسوولان به مشکلات اجتماعی و اقتصادی بوده و هستند، برخی نهادها و سازمان‌های وابسته به نیروهای خاص خارج کشور آنطور که خودشان هم اذعان کرده‌اند، در این اعتراضات حاضر شدند.

از سوی دیگر بسیاری از مسائل و مشکلاتی که اکنون درگیرشان هستیم، ناشی از ادامه و تشدید تحریم‌های گسترده اقتصادی است؛ مشکلی  که به‌هرحال ناشی از فشارهایی است که از سوی کشورهای خارجی وارد شده است. با این همه اما نمی‌توان منکر این واقعیت شد که مشکلات اساسی و فراوانی به‌لحاظ نوع سیاست‌های داخلی نیز وجود دارد و از این حیث نیز راهبردها و سیاست‌ها مناسب و دقیق نیست. به بیان دیگر اگرچه برخی دشمنان خارجی گاهی از طریق جنگ و به‌طور مستقیم به ما حمله می‌کنند و گاهی نیز به‌شیوه‌های غیرمستقیم، اعمال فشار می‌کنند اما نمی‌توان منکر این واقعیت شد که سیاست‌های داخلی نیز در بسیاری از زمینه‌ها از جمله حوزه‌های اجتماعی و سیاسی درست و کارآمد نیست و درنتیجه بسیاری از شهروندان ابراز نارضایتی کرده و می‌کنند تا جایی که حتی شخص بنده نیز به این سیاست‌ها معترضم. با این همه این نارضایتی‌ با جریان‌هایی که با شعارها و ادعاهایی همچون «ایران را بار دیگر بزرگ خواهیم کرد»، سعی در اعمال فشار دوچندان بر کشور دارند، متفاوت است. در نتیجه معتقدم در این مورد باید محکم بایستیم و از هرگونه سوءاستفاده از اعتراضات معیشتی بحق مردم جلوگیری کنیم. نکته‌ای که باید به آن توجه داشته باشیم، این است که تمامی دولت‌ها در سراسر جهان از شیوه‌هایی برای آرام کردن جامعه در این شرایط بحرانی استفاده می‌‎کنند و یکی از این شیوه‌ها و راهکارها، این است که تقاضا را کنترل کنند تا نظم بیشتری در جامعه ایجاد شود. البته در عین حال برخی نظام‌های سیاسی نیز سعی می‌کنند به‌نحوی با پول‌پاشی آرامش را به جامعه بازگرداندند و دست‌کم به مطالبات بخشی از معترضان پاسخ بدهند حال آنکه آثار منفی چنین سیاست‌هایی از آثار مثبت آن بیشتر است و متاسفانه تخم لق سیاست پول‌پاشی در ایران را احمدی‌نژاد کاشت و اکنون نیز برخی دیگر مسوولان و سیاستمداران نیز از همان شیوه استفاده می‌کنند و این درحالی است که این سیاست پول‌پاشی نه‌تنها تاثیری در حل ریشه‌ای مشکلات ندارد بلکه در میان‌مدت و طولانی‌مدت بر شدت مشکلات می‌افزاید چراکه هرچه پول پرداخت کنند، تورم نیز افزایش می‌یابد و این پولی که به مردم می‌دهند برای جبران مشکلات معیشتی جامعه کفایت نمی‌کند. جالب آنکه در حال حاضر شاهدیم که حتی مردم هم دیگر به پرداخت پول از سوی دولت اعتنایی ندارند چراکه همزمان با تزریق این مبالغ به شهروندان، شاهد بالا رفتن قیمت‌ها نیز هستیم و جامعه نیز به‌درستی دریافته که این پول‌ها دردی را درمان نمی‌کند. این راهبرد بدفرجام‌ترین روش برای پاسخ به این مشکل است که مسوولان متاسفانه به‌جای اینکه به دنبال حل سرچشمه‌ها باشند، دست به چنین اقداماتی می‌زنند. از سوی دیگر افزایش قیمتی که رخ داده، محدود به این چند قلم کالای اساسی که ازسوی دولت مورد اشاره قرار گرفته، نیست چراکه بر اساس اصول اقتصادی، قیمت‌ها چسبنده هستند و از سوی دیگر هنگامی که قیمت یک کالا افزایش می‌یابد، بازار به این افزایش قیمت واکنش نشان می‌دهد و در نتیجه قیمت همه خدمات و محصولات دیگر نیز به همان نسبت بالا می‌روند. متاسفانه در کشور ما نهادهایی که امکان کنترل وضعیت را داشته‌اند، منحل شده و با این حجم قاچاق و فقدان نظارت بر مراودات مالی امکان مهار این وضعیت تا حد بسیاری کاهش یافته است.