خاموشیها و هزینه پنهان تولید
جهان صنعت_ محدودیتهای انرژی هزینههای پنهان تولید را در شهرک های صنعتی افزایش داده است. ناترازی انرژی در کشور طی سالهای اخیر به یکی از چالشهای ساختاری بخش تولید تبدیل شده و اثرات آن بیش از هر نقطهای در شهرکهای صنعتی نمایان شده است؛ جایی که صدها واحد تولیدی کوچک و متوسط بهطور مستقیم وابسته به تامین پایدار برق و گاز هستند. قطعیهای مکرر و بعضا بدون برنامه انرژی نهتنها باعث توقف یا کاهش ظرفیت تولید شده بلکه برنامهریزی تولید، تعهدات صادراتی و حتی حفظ نیروی انسانی را برای بسیاری از واحدها با ابهام مواجه کرده است.
در شرایطی که افزایش هزینههای تولید، نوسانات ارزی و محدودیتهای تامین مواد اولیه فشار مضاعفی بر بخش صنعت وارد کرده قطعی برق و گاز بهعنوان یکریسک پیشبینیناپذیر امنیت سرمایهگذاری در شهرکهای صنعتی را تضعیف کرده است. فعالان صنعتی معتقدند تداوم این وضعیت میتواند به کاهش تولید، افزایش قیمت تمامشده کالاها و درنهایت افت رقابتپذیری صنایع داخلی منجر شود؛ موضوعی که پیامدهای آن تنها به واحدهای تولیدی محدود نمیماند و کل زنجیره تامین و بازار مصرف را تحتتاثیر قرار میدهد.
از سوی دیگر تمرکز بخش قابل توجهی از تولید کشور در شهرکهای صنعتی اهمیت مدیریت هوشمند انرژی در این مناطق را دوچندان کرده است. نبود زیرساختهای جایگزین انرژی و اتکای کامل به شبکه سراسری برق و گاز باعث شده شهرکهای صنعتی در زمان اوج مصرف یا کمبود انرژی در اولویت قطعی قرار گیرند. درچنینشرایطی ضرورت اتخاذ راهکارهای کوتاهمدت برای مدیریت خاموشیها و همزمان، تدوین سیاستهای بلندمدت برای تامین پایدار انرژی بیشاز هرزمان دیگری احساس میشود.
به گزارش تسنیم، همین چالشها باعث شده سازمان شهرکهای صنعتی و سایر نهادهای متولی موضوع حرکت به سمت انرژیهای تجدیدپذیر بهویژه انرژی خورشیدی و احداث نیروگاههای مقیاسکوچک در شهرکهای صنعتی را در دستور کار قرار دهند؛ راهبردی که اگرچه میتواند بخشی از مشکل ناترازی انرژی را کاهش دهد اما تحقق آن نیازمند تامین مالی مناسب، مشوقهای موثر و مشارکت عملی واحدهای تولیدی است.
درهمینارتباط یک مقام شهرکهای صنعتی با اشاره به تدابیر در حال بررسی میگوید: قرار شده برنامه قطعیها ازسوی استانداریها اعلام شود تا واحدها بتوانند مدیریت بهتری بر تولید خود داشته باشند اما بهصورت کلی رویکرد سازمان شهرکهای صنعتی هدایت واحدهای تولیدی بهسمت استفاده از انرژی خورشیدی است. به گفته اینمقام مسوول، هرچند استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر بهعنوان راهکار بلندمدت مطرح شده اما نبود تسهیلات مالی مناسب اجرای این سیاست را با چالش مواجه کرده است. تسهیلات کافی برای خرید و نصب پنلهای خورشیدی تعریف نشده و همین موضوع باعث شده بسیاری از واحدها امکان ورود به این حوزه را نداشته باشند.
وی با اشاره به تسهیلات ارزی صندوق توسعه ملی تصریح کرد: «قرار شده تسهیلات ارزی برای تجهیز واحدهای تولیدی به انرژی خورشیدی پرداخت شود اما بازپرداخت ارزی این تسهیلات توجیه اقتصادی برای بسیاری از واحدها ندارد و عملا استقبال چندانی از آن نشده است.
درهمینراستا برنامه دیگری نیز باهدف کاهش آسیب خاموشیها در دستور کار قرار گرفته بهنحوی که با همکاری شرکتهای خدماتی بحث احداث و پیادهسازی نیروگاهها در شهرکهای صنعتی دنبال میشود تا بهویژه واحدهای کوچک از تبعات قطعی برق متضرر نشوند.
براساس این گزارش قرارداد اجرای این طرح در شهرک صنعتی شمسآباد منعقد شده و پیشبینی میشود سایر شهرکهای صنعتی بزرگ نیز بهتدریج با همکاری شرکتهای خدماتی و احداث نیروگاههای اختصاصی گامی موثر در جهت تامین پایدار برق و کاهش خاموشیها بردارند.
