-
ارز ترجیحی بهعنوان یکی از ابزارهای سیاستگذاری ارزی دولت، با هدف کنترل قیمت کالاهای اساسی و دارو در جهت حمایت از اقشار کمدرآمد از فروردین1397 در دولت حسن روحانی طراحی و اجرا شد.
-
این روزها اخبار نگرانکننده در مورد آرامش عمومی در شهرهای مختلف کشور در رسانههای رسمی و غیررسمی به گوش میرسد.
-
در روزهایی که دلار از نگاه افکار عمومی در بالاترین سطح قیمتی خود قرار دارد، سخن گفتن از «نرخ واقعی ارز» اگر بدون دقت و شفافیت باشد، میتواند بهاشتباه توجیهگر وضعیت موجود تلقی شود.
-
بیلبوردهای تبلیغاتی متنوع شهر که به اشکال مختلفی به پسوند پِی(pay) یا کریدیت(credit) متبرک شدهاند، مخاطبان را به چیزی یکسان بشارت میدهند.
-
سرانجام پس از سالها کشوقوس، دولت تصمیم گرفت ارز ترجیحی کالاهای اساسی- بهجز گندم و دارو- را بهصورت «ناگهانی» حذف کند.
-
واقعیت این است که همزمان با بالا گرفتن اعتراضات گسترده معیشتی در اقصی نقاط کشور برخی نهادها و سازمانهای وابسته به نیروهای خاص خارج کشور آنطور که خودشان هم اذعان کردهاند، در این اعتراضات حاضر شدند.
-
اعتراضات اخیر عمدتا ریشه اقتصادی دارند و محصول تراکم بیتدبیریها و ناکارآمدیهای سه دهه گذشته بهویژه از دوره احمدینژاد هستند.
-
اعتراضات اخیر بار دیگر شکاف عمیق میان دولت و جامعه را عیان کرده است. این شکاف در ظاهر به ناکارآمدی اقتصادی نسبت داده میشود اما در لایههای عمیقتر ریشه در مسالهای بنیادیتر دارد.
-
طی دوتاسهماه اخیر بازارسرمایه وضعیت بسیار مساعدی داشته که به مولفه جهش نرخ دلار بازمیگردد. اگر قرار باشد رشد بازارسرمایه را بر مبنای رشد نرخ دلار در نظر بگیریم اتفاق قابلملاحظهای مشاهده نمیشود.
-
آینده، برخلاف آنچه در روایتهای سادهانگارانه گفته میشود، مقصدی روشن در امتداد یک جاده مستقیم نیست
