بازار فولاد ایتالیا در بحران
جهان صنعت– تقاضای فولاد در ایتالیا در سال۲۰۲۴ با ۱/۲درصد کاهش به ۱/۲۶میلیونتن رسید یعنی پایینترین سطح پس از دوران همهگیری کرونا. فشارهای اقتصادی شامل بدهی عمومی بالا، تورم و افزایش نرخ بهره توان خرید خانوارها را کاهش داده و صنایع کلیدی مانند خودرو، ماشینسازی و ساختوساز را با رکود مواجه کرده است. تحلیلگران هشدار میدهند که بدون اصلاح سیاستهای مالی و حمایت از تولیدکنندگان داخلی بازار فولاد و صنایع مرتبط در سالهای۲۰۲۵و۲۰۲۶ همچنان تحت فشار باقی خواهد ماند.
انجمن فولاد ایتالیا ( Federacciai) گزارش داد که تقاضای فولاد در اینکشور در سال۲۰۲۴ با ۱/۲درصد کاهش به ۱/۲۶میلیونتن رسید و اینیکی از بدترین نتایج ثبتشده در تاریخ اخیر صنعت فولاد ایتالیاست. تنها در سال۲۰۲۰ که اقتصاد تحت تاثیر همهگیری کرونا قرار داشته تقاضا کمتر بود و به ۹/۲۳میلیونتن رسید. بررسی وضعیت صنایع اصلی مصرفکننده فولاد نشان میدهد که فروش فولاد در سالهای۲۰۲۵و۲۰۲۶ نیز احتمالا کاهش خواهد یافت. بحران اقتصادی ایتالیا ویژگیهای خاص خود را دارد. علاوه بر مشکلات فراگیر در سراسر اروپا مانند افزایش شدید قیمت برق برای صنعت و سطح بالای نرخ بهره توسط بانک مرکزی اروپا ایتالیا با چالش دیگری نیز روبهرو است: بدهی خارجی عمومی بسیار بالا که فشار مضاعفی بر اقتصاد اینکشور وارد میکند.
کاهش تقاضای فولاد عمدتا ناشی از مشکلات صنایع خودروسازی، ماشینآلات و ساختوساز است که بزرگترین مصرفکنندگان اینفلز در ایتالیا بهشمار میروند. با توجه به روند کاهش تولید و سرمایهگذاری در اینبخشها کارشناسان پیشبینی میکنند که بازار فولاد ایتالیا در سالهای پیشرو همچنان تحت فشار باقی بماند. افت مصرف فولاد نهتنها نشاندهنده رکود در صنایع کلیدی بوده بلکه بازتابی از مشکلات گسترده اقتصادی و ساختاری کشور نیز محسوب میشود. تحلیلگران هشدار میدهند که تا زمانی که مسائل انرژی، بدهی عمومی و نرخ بهره بالا حل نشوند احیای بازار فولاد و صنایع مرتبط دشوار خواهد بود.
به گزارش انجمن فولاد ایتالیا (Federacciai) و مرکز تحقیقات سرمایهگذاری اجتماعی روم( Censis) شرایط اقتصادی و مالی ایتالیا در سالهای اخیر باعث کاهش شدید تقاضای فولاد و افت تولید در صنایع مصرفکننده کلیدی شده است. تا سپتامبر۲۰۲۵ بدهی عمومی ایتالیا به ۰۸/۳تریلیونیورو رسید که بیشاز ۲۱درصد از کل بدهی اتحادیه اروپا را شامل میشود. اینوضعیت دولت را مجبور به سیاست مالی سختگیرانه کرده است. نرخ مالیاتبرارزشافزوده (VAT) در ایتالیا ۲۲درصد و نرخ مالیات بر درآمد شخصی (IRPEF) ۲۳درصد برای درآمدهای سالانه تا ۲۸هزاریورو است حتی باوجود برخی معافیتهای مالیاتی که دولت جورجیا ملونی در۲۰۲۴ معرفی کرده بود.
در اینشرایط قدرت خرید خانوارها بسیار محدود است و اینمساله تقاضا برای خودروهای جدید و مسکن را تحت تاثیر قرار میدهد. براساس گزارش Censis ۷۰درصد شهروندان خواستار کاهش مالیات در۲۰۲۵ هستند، ۴۵درصد خانوادهها هزینههای خود را کاهش دادند، ۴۶درصد دیگر قادر به پسانداز نیستند، ۴۴درصد انتظار دارند شرایط در سهسال آینده بدتر شود و ۴۱درصد خانوادههای دارای فرزند بهطور منظم از کمک والدین بازنشسته بهرهمند میشوند.
پرداخت بهره و اصل بدهیهای ملی نیز موجب محدودیت سرمایهگذاری در زیرساختها و تحریکتقاضای کالاهای مصرفی شده است. در سال۲۰۲۳ پرداختهای بدهی ۸/۶درصد کل بودجه دولت و در۲۰۲۴ اینرقم به ۵/۷درصد افزایش یافته است.
کاهش تقاضای محصولات تخت فولادی
ایتالیا همچنان به واردات فولاد وابسته بوده زیرا قیمت محصولات داخلی بالاتر از نمونههای آسیایی است. تا پایان نوامبر۲۰۲۵ قیمت ورقهای ضخیم داخلی ۷۰۰یورو/تن EXW بود درحالیکه قیمت ورق آسیایی۶۵۰-۶۴۰ یورو SFR اعلام شد. برای مفتول سیمی قیمت داخلی ۶۰۰-۵۶۵ یورو/تن EXW بود و درمقابل ۵۷۰-۵۰۵ یورو SFR از اندونزی و شمال آفریقا.
در سال۲۰۲۴ از مجموع ۱/۲۶میلیونتن فروش فولاد ۱۷میلیونتن(۶۵درصد) وارداتی بود و ۱۰میلیونتن از آن(۳/۳۸درصد) از کشورهای خارج از اتحادیه اروپا تامین شد.
بازار خودروهای سواری نیز تحت فشار است. تولید خودرو در ایتالیا در۲۰۲۴ ۸/۴۲درصد کاهش یافت و به ۳۰۹هزارو۸۰۰واحد رسید که اینپایینترین سطح دهه اخیر است. تقاضای ورق تخت فولادی نیز با ۶/۱درصد کاهش به ۷/۱۴میلیونتن رسید و ممکن است در پایان سال رکورد جدیدی از کاهش ثبت شود.
در ۹ماه نخست۲۰۲۵ فروش خودروهای جدید ۹/۲درصد کاهش یافت و تولید به ۱۷۹هزارو۷۰۰واحد رسید. سهم تولیدکنندگان داخلی کمتر از ۱۵درصد بود و رقابت با خودروهای خارجی بهویژه چینی که از فولاد و نیروی کار ارزان استفاده میکنند بسیار دشوار است. تعرفه ۱۰درصد واردات خودرو به اتحادیه اروپا نیز برای حمایت از تولیدکنندگان داخلی کافی نیست.
وضعیت صنعت ماشینسازی و تجهیزات
صنعت ماشینسازی ایتالیا نیز با مشکل روبهرو است. تولید ماشینآلات در۲۰۲۴ ۴/۱۱درصد کاهش یافت و به ۷۵/۶میلیاردیورو رسید که ناشی از کاهش ۵/۳۳درصد بازار داخلی به ۲۶/۲میلیاردیورو بود. صادرات با افزایش ۳/۶درصد به ۴۹/۴میلیاردیورو فقط کمی به مصرف محصولات تخت فولادی کمک کرد.
رییس انجمن UCIMU، ریکاردو روزا گفت: «۲۰۲۴ سالی کاملا ازدسترفته برای صنعت ماشینابزار ایتالیا بود که تلاش کرد با فعالیتهای خارجی وضعیت را جبران کند اما موفق نشد.» در۲۰۲۵ شاخص سفارش ماشینآلات در سهماهه اول ۵/۸درصد افزایش یافت و به ۵/۹۴واحد رسید اما هنوز اینرشد فقط بهبود شرایط قبلی بوده و نه رشد واقعی بازار.
وابستگی به صادرات نیز ریسکهایی برای مصرف فولاد ایجاد میکند. بهعنوان مثال محصولات ماشینسازی ایتالیا که به آمریکا صادر میشوند در۲۰۲۵ مشمول تعرفه ۵۰درصد خواهند شد و ایندر حالی است که آمریکا در۲۰۲۴ حدود ۱۰درصد صادرات ماشینآلات ایتالیا را جذب کرده بود.
تولید و فروش تجهیزات ساختمانی نیز کاهش یافته است. در۲۰۲۴ فروش داخلی ۱۱درصد کاهش یافت و به ۲۲هزارواحد و صادرات ۸درصد کاهش داشت و به ۶/۲میلیارد یورو رسید. در نیمه اول۲۰۲۵ فروش داخلی ۳درصد افزایش یافت اما صادرات همچنان ۸/۸درصد کاهش داشت. ضعف بازار داخلی و موانع تجاری خارجی باعث کاهش تقاضای محصولات تخت فولادی شده است.
مصرف محصولات طویل فولادی تحت تاثیر بحران ساختوساز مسکن کاهش یافته است. حجم ساختوساز مسکن کاهش یافته و تعداد مجوزهای ساخت واحدهای جدید کمتر شده است. یکی از دلایل اصلی دسترسی محدود به وامهای بلندمدت مسکن است که توان خرید و سرمایهگذاری خانوارها را محدود میکند.
منبع: ایراسین
